๒๘๕. มณิสูกรชาตกํ (๓-๔-๕)

๑๐๓. ทริยา สตฺต วสฺสานิ, ตึสมตฺตา วสามเส;

หญฺญาม [หญฺเฉม (สี. ปี.), หญฺฉาม (?)] มณิโน อาภํ, อิติ โน มนฺตนํ อหุ.

๑๐๔. ยาวตา มณึ ฆํสาม [ยาว ยาว นิฆํสาม (สี. ปี.)], ภิยฺโย โวทายเต มณิ;

อิทญฺจ ทานิ ปุจฺฉาม, กึ กิจฺจํ อิธ มญฺญสิ.

๑๐๕. อยํ มณิ เวฬูริโย, อกาโจ วิมโล [วิปุโล (ก.)] สุโภ;

นาสฺส สกฺกา สิรึ หนฺตุํ, อปกฺกมถ สูกราติ.

มณิสูกร [มณิฆํส (ก.)] ชาตกํ ปญฺจมํ.