๒๕๘. มนฺธาตุชาตกํ (๓-๑-๘)

๒๒. ยาวตา จนฺทิมสูริยา, ปริหรนฺติ ทิสา ภนฺติ วิโรจนา [วิโรจมานา (ก.)];

สพฺเพว ทาสา มนฺธาตุ, เย ปาณา ปถวิสฺสิตา [ปฐวินิสฺสิตา (สี. ปี.), ปฐวิสฺสิตา (สฺยา.)].

๒๓. น กหาปณวสฺเสน, ติตฺติ กาเมสุ วิชฺชติ;

อปฺปสฺสาทา ทุขา กามา, อิติ วิญฺญาย ปณฺฑิโต.

๒๔. อปิ ทิพฺเพสุ กาเมสุ, รตึ โส นาธิคจฺฉติ;

ตณฺหกฺขยรโต โหติ, สมฺมาสมฺพุทฺธสาวโกติ.

มนฺธาตุชาตกํ อฏฺฐมํ.