๒๕๙. ติรีฏวจฺฉชาตกํ (๓-๑-๙)

๒๕. นยิมสฺส วิชฺชามยมตฺถิ กิญฺจิ, น พนฺธโว โน ปน เต สหาโย;

อถ เกน วณฺเณน ติรีฏวจฺโฉ [ติรีฏิวจฺโฉ (สฺยา. ก.)], เตทณฺฑิโก ภุญฺชติ อคฺคปิณฺฑํ.

๒๖. อาปาสุ [อาวาสุ (ก.)] เม ยุทฺธปราชิตสฺส, เอกสฺส กตฺวา วิวนสฺมิ โฆเร;

ปสารยี กิจฺฉคตสฺส ปาณึ, เตนูทตารึ ทุขสํปเรโต.

๒๗. เอตสฺส กิจฺเจน อิธานุปตฺโต, เวสายิโน วิสยา ชีวโลเก;

ลาภารโห ตาต ติรีฏวจฺโฉ, เทถสฺส โภคํ ยชถญฺจ [ยชตญฺจ (สี. ปี.), ยชิตญฺจ (สฺยา.)] ยญฺญนฺติ.

ติรีฏวจฺฉชาตกํ นวมํ.