๒๓๗. สาเกตชาตกํ (๒-๙-๗)

๑๗๓. โก นุ โข ภควา เหตุ, เอกจฺเจ อิธ ปุคฺคเล;

อตีว หทยํ นิพฺพาติ, จิตฺตญฺจาปิ ปสีทติ.

๑๗๔. ปุพฺเพว สนฺนิวาเสน, ปจฺจุปฺปนฺนหิเตน วา;

เอวํ ตํ ชายเต เปมํ, อุปฺปลํว ยโถทเกติ.

สาเกตชาตกํ สตฺตมํ.