๒๓๒. วีณาคุณชาตกํ (๒-๙-๒)

๑๖๓. เอกจินฺติโต ยมตฺโถ, พาโล อปริณายโก;

น หิ ขุชฺเชน วาเมน, โภติ สงฺคนฺตุมรหสิ.

๑๖๔. ปุริสูสภํ มญฺญมานา, อหํ ขุชฺชมกามยึ;

โสยํ สํกุฏิโต เสติ, ฉินฺนตนฺติ ยถา วิณาติ [ถุณาติ (สี.)].

วีณาคุณชาตกํ ทุติยํ.