๒๑๖. มจฺฉชาตกํ (๒-๗-๖)

๑๓๑. น มายมคฺคิ ตปติ, น สูโล สาธุตจฺฉิโต;

ยญฺจ มํ มญฺญเต มจฺฉี, อญฺญํ โส รติยา คโต.

๑๓๒. โส มํ ทหติ ราคคฺคิ, จิตฺตํ จูปตเปติ มํ;

ชาลิโน มุญฺจถายิรา มํ, น กาเม หญฺญเต กฺวจีติ.

มจฺฉชาตกํ ฉฏฺฐํ.