๒๐๘. สุสุมารชาตกํ (๒-๖-๘)

๑๑๕. อลํ เมเตหิ อมฺเพหิ, ชมฺพูหิ ปนเสหิ จ;

ยานิ ปารํ สมุทฺทสฺส, วรํ มยฺหํ อุทุมฺพโร.

๑๑๖. มหตี วต เต โพนฺทิ, น จ ปญฺญา ตทูปิกา;

สุสุมาร [สุํสุมาร (สี. สฺยา. ปี.)] วญฺจิโต เมสิ, คจฺฉ ทานิ ยถาสุขนฺติ.

สุสุมารชาตกํ อฏฺฐมํ.