๑๙๗. มิตฺตามิตฺตชาตกํ (๒-๕-๗)

๙๓. น นํ อุมฺหยเต ทิสฺวา, น จ นํ ปฏินนฺทติ;

จกฺขูนิ จสฺส น ททาติ, ปฏิโลมญฺจ วตฺตติ.

๙๔. เอเต ภวนฺติ อาการา, อมิตฺตสฺมึ ปติฏฺฐิตา;

เยหิ อมิตฺตํ ชาเนยฺย, ทิสฺวา สุตฺวา จ ปณฺฑิโตติ.

มิตฺตามิตฺตชาตกํ สตฺตมํ.