๒๔๙. สาลกชาตกํ (๒-๑๐-๙)

๑๙๘. เอกปุตฺตโก ภวิสฺสสิ, ตฺวญฺจ โน เหสฺสสิ อิสฺสโร กุเล;

โอโรห ทุมสฺมา สาลก, เอหิ ทานิ ฆรกํ วเชมเส.

๑๙๙. นนุ มํ สุหทโยติ [นนุ มํ หทเยติ (สี. ปี.)] มญฺญสิ, ยญฺจ มํ หนสิ เวฬุยฏฺฐิยา;