๒๔๗. ปาทญฺชลีชาตกํ (๒-๑๐-๗)

๑๙๔. อทฺธา ปาทญฺชลี สพฺเพ, ปญฺญาย อติโรจติ;

ตถา หิ โอฏฺฐํ ภญฺชติ, อุตฺตรึ นูน ปสฺสติ.

๑๙๕. นายํ ธมฺมํ อธมฺมํ วา, อตฺถานตฺถญฺจ พุชฺฌติ;

อญฺญตฺร โอฏฺฐนิพฺโภคา, นายํ ชานาติ กิญฺจนนฺติ.

ปาทญฺชลีชาตกํ สตฺตมํ.