๓๐. มุนิกชาตกํ

๓๐. มา มุนิกสฺส ปิหยิ, อาตุรนฺนานิ ภุญฺชติ;

อปฺโปสฺสุกฺโก ภุสํ ขาท, เอตํ ทีฆายุลกฺขณนฺติ.

มุนิกชาตกํ ทสมํ.

กุรุงฺควคฺโค ตติโย.

ตสฺสุทฺทานํ –

กุรุงฺคสฺส กุกฺกุรโคชวโร, ปุน วาฬวสฺสสิริวฺหยโน [สิริวยโน (สพฺพตฺถ)];

มหิฬามุขนามนุญฺญวโร, วหเต ธุร มุนิเกน ทสาติ.