๓. กุรุงฺควคฺโค

๒๑. ญาตเมตํ กุรุงฺคสฺส, ยํ ตฺวํ เสปณฺณิ สิยฺยสิ [เสยฺยสิ (สี. สฺยา. ปี.)];

อญฺญํ เสปณฺณิ คจฺฉามิ, น เม เต รุจฺจเต ผลนฺติ.

กุรุงฺคมิคชาตกํ ปฐมํ.

๒๒. เย กุกฺกุรา ราชกุลมฺหิ วทฺธา, โกเลยฺยกา วณฺณพลูปปนฺนา;

เตเม น วชฺฌา มยมสฺม วชฺฌา, นายํ สฆจฺจา ทุพฺพลฆาติกายนฺติ.

กุกฺกุรชาตกํ ทุติยํ.

๒๓. อปิ ปสฺเสน เสมาโน, สลฺเลภิ สลฺลลีกโต;

เสยฺโยว วฬวา โคโช [โภชฺโช (สี.), โภชฺโฌ (สฺยา. ปี.)], ยุญฺช มญฺเญว สารถีติ.

โคชานีย [โภชาชานีย (สี. สฺยา. ปี.)] ชาตกํ ตติยํ.

๒๔. ยทา ยทา ยตฺถ ยทา, ยตฺถ ยตฺถ ยทา ยทา;

อาชญฺโญ กุรุเต เวคํ, หายนฺติ ตตฺถ วาฬวาติ.

อาชญฺญชาตกํ จตุตฺถํ.

๒๕. อญฺญมญฺเญหิ ติตฺเถหิ, อสฺสํ ปาเยหิ สารถิ;

อจฺจาสนสฺส ปุริโส, ปายาสสฺสปิ ตปฺปตีติ.

ติตฺถชาตกํ ปญฺจมํ.

๒๖. ปุราณโจราน วโจ นิสมฺม, มหิฬามุโข โปถยมนฺวจารี;

สุสญฺญตานญฺหิ วโจ นิสมฺม, คชุตฺตโม สพฺพคุเณสุ อฏฺฐาติ.

มหิฬามุขชาตกํ ฉฏฺฐํ.

๒๗. นาลํ กพฬํ ปทาตเว, น จ ปิณฺฑํ น กุเส น ฆํสิตุํ;

มญฺญามิ อภิณฺหทสฺสนา, นาโค เสฺนหมกาสิ [สิเนหมกาสิ (สี. สฺยา. ปี.)] กุกฺกุเรติ.

อภิณฺหชาตกํ สตฺตมํ.

๒๘. มนุญฺญเมว ภาเสยฺย, นามนุญฺญํ กุทาจนํ;

มนุญฺญํ ภาสมานสฺส, ครุํ ภารํ อุททฺธริ;

ธนญฺจ นํ อลาเภสิ, เตน จตฺตมโน อหูติ.

นนฺทิวิสาลชาตกํ อฏฺฐมํ.

๒๙. ยโต ยโต ครุ ธุรํ, ยโต คมฺภีรวตฺตนี;

ตทาสฺสุ กณฺหํ ยุญฺชนฺติ, สฺวาสฺสุ ตํ วหเต ธุรนฺติ.

กณฺหชาตกํ นวมํ.

๓๐. มา มุนิกสฺส ปิหยิ, อาตุรนฺนานิ ภุญฺชติ;

อปฺโปสฺสุกฺโก ภุสํ ขาท, เอตํ ทีฆายุลกฺขณนฺติ.

มุนิกชาตกํ ทสมํ.

กุรุงฺควคฺโค ตติโย.

ตสฺสุทฺทานํ –

กุรุงฺคสฺส กุกฺกุรโคชวโร, ปุน วาฬวสฺสสิริวฺหยโน [สิริวยโน (สพฺพตฺถ)];

มหิฬามุขนามนุญฺญวโร, วหเต ธุร มุนิเกน ทสาติ.