๑๓๐. โกสิยชาตกํ

๑๓๐. ยถา วาจา จ ภุญฺชสฺสุ, ยถา ภุตฺตญฺจ พฺยาหร;

อุภยํ เต น สเมติ, วาจา ภุตฺตญฺจ โกสิเยติ.

โกสิยชาตกํ ทสมํ.

กุสนาฬิวคฺโค [สริกฺขวคฺโค (ก.)] เตรสโม.

ตสฺสุทฺทานํ –

กุสนาฬิสิริวฺหยโน จ ยสํ, ทธิ มมฺพ กฏาหกปญฺจมโก;

อถ ปาปก ขีร พิฬารวตํ, สิขิ โกสิยสวฺหยเนน ทสาติ.