๑๔. อสมฺปทานวคฺโค

๑๓๑. อสมฺปทาเนนิตรีตรสฺส, พาลสฺส มิตฺตานิ กลี ภวนฺติ;

ตสฺมา หรามิ ภุสํ อฑฺฒมานํ, มา เม มิตฺติ ชียิตฺถ สสฺสตายนฺติ.

อสมฺปทานชาตกํ ปฐมํ.

๑๓๒. กุสลูปเทเส ธิติยา ทฬฺหาย จ, อนิวตฺติตตฺตาภยภีรุตาย [อวตฺถิตตฺตาภยภีรุตาย (สี. สฺยา. ปี.)] จ;

น รกฺขสีนํ วสมาคมิมฺหเส, ส โสตฺถิภาโว มหตา ภเยน เมติ.

ภีรุก [ปญฺจครุก (สี. ปี.), ปญฺจภีรุก (สฺยา.), อภยภีรุต§(?)] ชาตกํ ทุติยํ.

๑๓๓. เขมํ ยหึ ตตฺถ อรี อุทีริโต [อริ อุทฺธริโต (ก.)], ทกสฺส มชฺเฌ ชลเต ฆตาสโน;

น อชฺช วาโส มหิยา มหีรุเห, ทิสา ภชโวฺห สรณาชฺช โน ภยนฺติ.

ฆตาสนชาตกํ ตติยํ.

๑๓๔. เย สญฺญิโน เตปิ ทุคฺคตา, เยปิ อสญฺญิโน เตปิ ทุคฺคตา;

เอตํ อุภยํ วิวชฺชย, ตํ สมาปตฺติสุขํ อนงฺคณนฺติ.

ฌานโสธนชาตกํ จตุตฺถํ.

๑๓๕. จนฺทาภํ สูริยาภญฺจ, โยธ ปญฺญาย คาธติ.

อวิตกฺเกน ฌาเนน, โหติ อาภสฺสรูปโคติ.

จนฺทาภชาตกํ ปญฺจมํ.

๑๓๖. ยํ ลทฺธํ เตน ตุฏฺฐพฺพํ, อติโลโภ หิ ปาปโก;

หํสราชํ คเหตฺวาน, สุวณฺณา ปริหายถาติ.

สุวณฺณหํสชาตกํ ฉฏฺฐํ.

๑๓๗. ยตฺเถโก ลภเต พพฺพุ, ทุติโย ตตฺถ ชายติ;

ตติโย จ จตุตฺโถ จ, อิทํ เต พพฺพุกา พิลนฺติ.

พพฺพุชาตกํ สตฺตมํ.

๑๓๘. กึ เต ชฏาหิ ทุมฺเมธ, กึ เต อชินสาฏิยา;

อพฺภนฺตรํ เต คหนํ, พาหิรํ ปริมชฺชสีติ.

โคธชาตกํ อฏฺฐมํ.

๑๓๙. อกฺขี ภินฺนา ปโฏ นฏฺโฐ, สขิเคเห จ ภณฺฑนํ;

อุภโต ปทุฏฺฐา กมฺมนฺตา [ปทุฏฺฐกมฺมนฺโต (สี.), ปทุฏฺโฐ กมฺมนฺโต (ปี.)], อุทกมฺหิ ถลมฺหิ จาติ.

อุภโตภฏฺฐชาตกํ นวมํ.

๑๔๐. นิจฺจํ อุพฺพิคฺคหทยา, สพฺพโลกวิเหสกา;

ตสฺมา เนสํ วสา นตฺถิ, กากานมฺหาก [กากานสฺมาก (สี. สฺยา. ปี.)] ญาตินนฺติ.

กากชาตกํ ทสมํ.

อสมฺปทานวคฺโค จุทฺทสโม.

ตสฺสุทฺทานํ –

อิตรีตร รกฺขสิ เขมิโย จ, ปโรสตปเญฺหน อาภสฺสโร ปุน;

อถ หํสวรุตฺตมพพฺพุชฏํ, ปฏนฏฺฐก กากวเรน ทสาติ.