๑๓. กุสนาฬิวคฺโค

๑๒๑. กเร สริกฺโข อถ วาปิ เสฏฺโฐ, นิหีนโก วาปิ กเรยฺย เอโก;

กเรยฺยุเมเต [กเรยฺยุํ เต (สี. ปี.)] พฺยสเน อุตฺตมตฺถํ, ยถา อหํ กุสนาฬิ รุจายนฺติ.

กุสนาฬิชาตกํ ปฐมํ.

๑๒๒. ยสํ ลทฺธาน ทุมฺเมโธ, อนตฺถํ จรติ อตฺตโน;

อตฺตโน จ ปเรสญฺจ, หึสาย ปฏิปชฺชตีติ.

ทุมฺเมธชาตกํ ทุติยํ.

๑๒๓. อสพฺพตฺถคามึ วาจํ, พาโล สพฺพตฺถ ภาสติ;

นายํ ทธึ เวทิ น [น เวทิ (ก.)] นงฺคลีสํ, ทธิปฺปยํ [ทธิมฺปยํ (สี. ปี.)] มญฺญติ นงฺคลีสนฺติ.

นงฺคลีสชาตกํ ตติยํ.

๑๒๔. วายเมเถว ปุริโส, น นิพฺพินฺเทยฺย ปณฺฑิโต;

วายามสฺส ผลํ ปสฺส, ภุตฺตา อมฺพา อนีติหนฺติ.

อมฺพชาตกํ จตุตฺถํ.

๑๒๕. พหุมฺปิ โส วิกตฺเถยฺย, อญฺญํ ชนปทํ คโต;

อนฺวาคนฺตฺวาน ทูเสยฺย, ภุญฺช โภเค กฏาหกาติ.

กฏาหกชาตกํ ปญฺจมํ.

๑๒๖. ตเทเวกสฺส [ตเถเวกสฺส (สี. สฺยา. ปี. อฏฺฐ. มูลปาโฐ)] กลฺยาณํ, ตเทเวกสฺส ปาปกํ;

ตสฺมา สพฺพํ น กลฺยาณํ, สพฺพํ วาปิ น ปาปกนฺติ.

อสิลกฺขณชาตกํ ฉฏฺฐํ.

๑๒๗. เต เทสา ตานิ วตฺถูนิ, อหญฺจ วนโคจโร;

อนุวิจฺจ โข ตํ คเณฺหยฺยุํ, ปิว [ปิป (สี. ปี.)] ขีรํ กลณฺฑุกาติ.

กลณฺฑุกชาตกํ สตฺตมํ.

๑๒๘. โย เว ธมฺมํ ธชํ [ธมฺมธชํ (สฺยา. ปี. ก.)] กตฺวา, นิคูโฬฺห ปาปมาจเร;

วิสฺสาสยิตฺวา ภูตานิ, พิฬารํ นาม ตํ วตนฺติ.

พิฬารวตชาตกํ อฏฺฐมํ.

๑๒๙. นายํ สิขา ปุญฺญเหตุ, ฆาสเหตุ อยํ สิขา;

นางฺคุฏฺฐคณนํ ยาติ, อลํ เต โหตุ อคฺคิกาติ.

อคฺคิกภารทฺวาชชาตกํ นวมํ.

๑๓๐. ยถา วาจา จ ภุญฺชสฺสุ, ยถา ภุตฺตญฺจ พฺยาหร;

อุภยํ เต น สเมติ, วาจา ภุตฺตญฺจ โกสิเยติ.

โกสิยชาตกํ ทสมํ.

กุสนาฬิวคฺโค [สริกฺขวคฺโค (ก.)] เตรสโม.

ตสฺสุทฺทานํ –

กุสนาฬิสิริวฺหยโน จ ยสํ, ทธิ มมฺพ กฏาหกปญฺจมโก;

อถ ปาปก ขีร พิฬารวตํ, สิขิ โกสิยสวฺหยเนน ทสาติ.