๖. กุสลกถาวณฺณนา

๘๔๔-๘๔๖. อิทานิ กุสลกถา นาม โหติ. ตตฺถ อนวชฺชมฺปิ กุสลํ อิฏฺฐปากมฺปิ. อนวชฺชํ นาม กิเลสวิปฺปยุตฺตํ. อยํ นโย ฐเปตฺวา อกุสลํ สพฺพธมฺเม ภชติ. อิฏฺฐวิปากํ นาม อายตึ อุปปตฺติปวตฺเตสุ อิฏฺฐผลนิปฺผาทกํ ปุญฺญํ. อยํ นโย กุสลตฺติเก อาทิปทเมว ภชติ. เยสํ ปน อิมํ วิภาคํ อคฺคเหตฺวา อนวชฺชภาวมตฺเตเนว นิพฺพานํ กุสลนฺติ ลทฺธิ, เสยฺยถาปิ อนฺธกานํ, เตสํ อิฏฺฐวิปากฏฺเฐน นิพฺพานสฺส กุสลตาภาวํ ทีเปตุํ ปุจฺฉา สกวาทิสฺส, อตฺตโน ลทฺธิวเสน ปฏิญฺญา อิตรสฺส. เสสมิธาปิ เหฏฺฐา วุตฺตนยตฺตา อุตฺตานตฺถเมวาติ.

กุสลกถาวณฺณนา.