๙-๒๒. สนิทสฺสนทุก-สนิทสฺสนตฺติกํ

๘๙. นสนิทสฺสนํ นสนิทสฺสนสปฺปฏิฆํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ สนิทสฺสโน สนิทสฺสนสปฺปฏิโฆ ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา. เหตุยา เอกํ.

นสนิทสฺสนํ นอนิทสฺสนสปฺปฏิฆํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ อนิทสฺสโน อนิทสฺสนสปฺปฏิโฆ ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา. เหตุยา เอกํ.

นสนิทสฺสนํ นอนิทสฺสนอปฺปฏิฆํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ อนิทสฺสโน อนิทสฺสนอปฺปฏิโฆ ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา. เหตุยา เอกํ.