౧౨. దుబ్బచసిక్ఖాపదవణ్ణనా

౪౨౪. ద్వాదసమే వమ్భనవచనన్తి గరహవచనం. సట-సద్దో పతితసద్దేన సమానత్థో, తస్స చ విసేసనస్స పరనిపాతోతి ఆహ ‘‘తత్థ తత్థ పతితం తిణకట్ఠపణ్ణ’’న్తి. కేనాపీతి వాతాదిసదిసేన ఉపజ్ఝాయాదినా.

౪౨౬. చిత్తపరియోనాహో దళ్హకోధోవ ఉపనాహో. తతోపి బలవతరో దుమ్మోచనీయో కోధాభిసఙ్గో. చోదకం పటిప్ఫరణతాతి చోదకస్స పటివిరుద్ధో హుత్వా అవట్ఠానం. చోదకం అపసాదనాతి వాచాయ ఘట్టనా. పచ్చారోపనాతి ‘‘త్వమ్పి సాపత్తికో’’తి చోదకస్స ఆపత్తిఆరోపనా. పటిచరణతాతి పటిచ్ఛాదనతా. అపదానేనాతి అత్తనో చరియాయ. న సమ్పాయనతాతి ‘‘యం త్వం చోదకో వదేసి ‘మయా ఏస ఆపత్తిం ఆపన్నో దిట్ఠో’తి, త్వం తస్మిం సమయే కిం కరోసి, అయం కిం కరోతి, కత్థ చ త్వం అహోసి, కత్థ అయ’’న్తిఆదినా నయేన చరియం పుట్ఠేన సమ్పాదేత్వా అకథనం.

‘‘యస్స సియా ఆపత్తీ’’తి (మహావ. ౧౩౪) ఇమినా నిదానవచనేన సబ్బాపి ఆపత్తియో సఙ్గహితాతి ఆహ ‘‘యస్స సియా’’తిఆది. అఙ్గాని చేత్థ పఠమసఙ్ఘభేదసదిసాని, అయం పన విసేసో యథా తత్థ భేదాయ పరక్కమనం, ఇధ అవచనీయకరణతా దట్ఠబ్బా.

దుబ్బచసిక్ఖాపదవణ్ణనా నిట్ఠితా.