౨. దుతియసిక్ఖాపదవణ్ణనా

౮౦౦. సంహరాపేయ్యాతి ‘‘సంహరతి వా సంహరాపేతి వా’’తి పదభాజనం వేదితబ్బం. కిఞ్చాపి ఏత్థ ఆపత్తిభేదో న దస్సితో, తథాపి ఖురసణ్డాసకత్తరిఆదిపరియేసనఘంసనాదీసు పుబ్బపయోగేసు దుక్కటం యుజ్జతి, యథా చేత్థ, ఏవం తలఘాతకాదిమ్హి చ ఆపత్తిభేదో పాళియం న వుత్తో. యథాసమ్భవం పన పుబ్బపయోగేసు దుక్కటం సమ్భవతి. ఏవం భిక్ఖుస్స ఏత్థ చ లసుణే చ దుక్కటం. ఇదం కిరియాకిరియన్తి పోరాణా. తత్థ ‘‘కిరియాకిరియ’’న్తి న వుత్తం.

దుతియసిక్ఖాపదవణ్ణనా నిట్ఠితా.

౮౦౨-౬. తతియచతుత్థసిక్ఖాపదం ఉత్తానత్థమేవ.