౨. విలేఖనసిక్ఖాపదవణ్ణనా

౪౩౮. ఆపత్తిఞ్చ సతిసమ్మోసాయాతి ఏత్థ చ-సద్దో కత్తబ్బఞ్చ న కరోతీతి దీపేతి, న చత్తారి ఏవాతి వుత్తం హోతి. రట్ఠేకదేసో జనపదో. బుద్ధకాలే అరిట్ఠకణ్టకా సాసనపచ్చత్థికా. ‘‘నాలం అన్తరాయాయా’’తి వచనేన హి తే భగవతో అసబ్బఞ్ఞుతం దీపేన్తి. పరినిబ్బుతే భగవతి దసవత్థుదీపకా వజ్జిపుత్తకా. తే హి వినయసాసనపచ్చత్థికా. పరూపహారాదివాదా పన సుత్తన్తాభిధమ్మప్పచ్చత్థికా. కే పన తే? ఏకచ్చే మహాసఙ్ఘికాదయో, న సబ్బేతి దీపనత్థం ‘‘పరూపహారా…పే… వాదా’’తి విసేసనవచనమాహ. తత్థ యే కుహకా పాపిచ్ఛకా అభూతం ఉల్లపిత్వా పటిలద్ధవరభోజనాని భుఞ్జిత్వా ముట్ఠస్సతీ నిద్దం ఓక్కమిత్వా సుక్కవిస్సట్ఠిం పత్తా, అఞ్ఞేహి తం దిస్వా ‘‘అత్థి అరహతో సుక్కవిస్సట్ఠీ’’తి వుత్తే ‘‘మారకాయికా ఉపసంహరన్తీ’’తి వత్వా జనం వఞ్చేన్తి. యే చ సమ్మాపటిపన్నా అకుహకా, తేపి తం వచనం సుత్వా కేచి తందిట్ఠికా హోన్తి అధిమానినో చ. అత్తనో సుక్కవిస్సట్ఠిం పస్సిత్వాపి నాధిముచ్చన్తి, అనధిగతే అధికతసఞ్ఞినోవ హోన్తి. తథా అత్థి అరహతో అఞ్ఞాణకఙ్ఖావితరణా నామగోత్తాదీసు వియ సచ్చేసు పరవితరణా పరేహి పఞ్ఞత్తా నామానీతి అధిప్పాయో యథాసమ్భవం యోజేతబ్బో. తత్థ వినయధరో ‘‘అట్ఠానమేతం, భిక్ఖవే, అనవకాసో, యం అరహతో అసుచి ముచ్చేయ్య (కథా. ౩౧౩; మహావ. ౩౫౩). దిట్ఠధమ్మా…పే… అపరప్పచ్చయా సత్థుసాసనే’’తిఆదీని (మహావ. ౩౦) సుత్తపదాని దస్సేత్వా తే సాసనపచ్చత్థికేసు నిగ్గహితం నిగ్గణ్హాతీతి అధిప్పాయో. ఇతరే ‘‘పరియత్తి మూల’’న్తి వాదినో. ‘‘పాతిమోక్ఖే ఉద్దిస్సమానే’’తి నిదానవసేన వుత్తం. తథాగతస్స విభఙ్గపదాని సిద్ధాని. సిద్ధేయేవ కిం ఇమస్స అఙ్గాని? గరహితుకామతా ఉపసమ్పన్నస్స సన్తికే సిక్ఖాపదవివణ్ణనఞ్చాతి.

విలేఖనసిక్ఖాపదవణ్ణనా నిట్ఠితా.