౪. అనాదరియసిక్ఖాపదవణ్ణనా

౩౪౪. ‘‘లోకవజ్జం అతిక్కమిత్వా ‘ఇదం అమ్హాకం ఆచరియుగ్గహో’తి వదన్తస్స న వట్టతీ’’తి లిఖితం. యం సంకిలిట్ఠేనేవ చిత్తేన ఆపజ్జతి, యం వా అరియపుగ్గలో అపఞ్ఞత్తే సిక్ఖాపదే అజ్ఝాచరతి, ఇదం లోకవజ్జన్తి సబ్బత్థికవాదీఆదీని ఆచరియకులాని. తత్థ దుతియతతియవికప్పో ఇధ న అధిప్పేతో సేఖియానం లోకవజ్జత్తా.

గారయ్హో ఆచరియుగ్గహోతి ఏత్థ ‘‘యస్మా ఉచ్ఛురసో సత్తాహకాలికో, తస్స కసటో యావజీవికో, ద్విన్నంయేవ సమవాయో ఉచ్ఛుయట్ఠి, తస్మా వికాలే ఉచ్ఛుయట్ఠిం ఖాదితుం వట్టతి గుళహరీటకం వియా’తి ఏవమాదికో సమ్పతి నిబ్బత్తో గారయ్హాచరియవాదో న గహేతబ్బో’’తి చ, పణ్ణత్తివజ్జే పన వట్టతీతి ‘‘న పత్తహత్థేన కవాటో పణామేతబ్బో’తి ఇమస్స ‘యేన హత్థేన పత్తో గహితో, తేన హత్థేన న పణామేతబ్బో, ఇతరేన పణామేతబ్బో’తి అత్థం గహేత్వా తథా ఆచరన్తో న ఆపత్తియా కారేతబ్బో. ‘తథా బుద్ధబోధిచేతియానం పుప్ఫం గణ్హితుం వట్టతీతి తథా ఆచరన్తో’’తి చ. తథా ఆచరతి అభయగిరివాసికో. మహావిహారవాసినో చే ఏవం వదన్తి, ‘‘మా ఏవం వదా’’తి అపసాదేతబ్బో. తేన వుత్తం ‘‘సుత్తం సుత్తానులోమఞ్చ ఉగ్గహితకానంయేవా’’తిఆది. ‘‘ఇదం సబ్బం ఉపతిస్సత్థేరో ఆహా’’తి చ వుత్తం. ‘‘సుత్తానులోమం అట్ఠకథా’’తి లిఖితం.

అనాదరియసిక్ఖాపదవణ్ణనా నిట్ఠితా.