౭. సంవిధానసిక్ఖాపదవణ్ణనా

౧౮౧. తా భిక్ఖునియో దూసయింసూతి విపరిణామో కాతబ్బో.

౧౮౨-౪. సమ్పదన్తీతి పదసా గచ్ఛన్తి. వుత్తనయేనేవాతి ‘‘సమ్పతన్తి ఏత్థాతి సమ్పాతో’’తిఆదినా. పదగతే ఉపచారో న లబ్భతి, అచ్చాసన్నత్తా మిస్సం వియ హోతీతి. కుక్కుటవస్సితపరిచ్ఛిన్నో మహాఅట్ఠకథాయం. ‘‘తమ్పి వోహారేనా’’తి లిఖితం. ‘‘యేభుయ్యేన తథా సన్నివేసో హోతీతి కత్వా అట్ఠకథాయం వుత్తం, తస్మా న పమాదలేఖో’’తి చ, ‘‘ఉక్కట్ఠపరిచ్ఛేదేన వుత్తం అట్ఠకథాయం, తతో ఉద్ధం అద్ధయోజనలక్ఖణసమ్పత్తం నామ హోతీతి గహేతబ్బ’’న్తి చ వుత్తం. ‘‘కప్పియభూమి కిరాయం…పే… న వదన్తీ’’తి వుత్తం. దుద్దసఞ్హేత్థ కారణం. కతరం పన తన్తి? ‘‘గచ్ఛామాతి సంవిదహతి, ఆపత్తి దుక్కటస్సా’’తి వుత్తం. తత్థ ‘‘గచ్ఛామా’’తి వత్తమానవచనన్తఞ్చ, అమగ్గే భిక్ఖునుపస్సయాదిమ్హి న సమ్భవతియేవ మనుస్సానం అన్తరఘరాదిమ్హి మగ్గసఙ్ఖేపగమనతో, ఉచ్చాసయనాదిఉప్పత్తిట్ఠానత్తా చ. న తిత్థియసేయ్యాయ వా పబ్బజితావాసత్తా. ద్వారేతి సమీపత్థే భుమ్మం, తస్మా తం దస్సేతుం పున ‘‘రథికాయా’’తి ఆహ. సేసఅట్ఠకథాయం ‘‘ఏత్థన్తరే సంవిదహితేపి భిక్ఖునో దుక్కట’’న్తి ఆగతత్తా న సమేతి. ‘‘గామన్తరే’’తి వచనతో అఞ్ఞగామస్స ఉపచారోక్కమనే ఏవ ఆపత్తి. ‘‘అద్ధయోజనే’’తి వచనతో అతిక్కమనేయేవ యుత్తం.

౧౮౫. రట్ఠభేదేతి విలోపే. పోరాణగణ్ఠిపదే ‘‘తయోపి సఙ్కేతా కాలదివసమగ్గవసేన, తత్థ పచ్ఛిమేనేవ ఆపత్తీ’’తి వుత్తం. ‘‘ఇమినా మగ్గేనా’’తి విస్సజ్జేత్వా అఞ్ఞేన గచ్ఛన్తి చే, ఆపత్తియేవాతి అత్థో.

సంవిధానసిక్ఖాపదవణ్ణనా నిట్ఠితా.