౫. దుతియసేనాసనసిక్ఖాపదవణ్ణనా

౧౧౬-౭. ఏత్తకమేవ వుత్తమట్ఠకథాసు, తథాపి పదట్ఠాదయోపి లబ్భన్తి ఏవ. అనుగణ్ఠిపదే ‘‘అఞ్ఞం అత్థరణాది అకప్పియత్తా న వుత్త’’న్తి వుత్తం. ‘‘మఞ్చం వా పీఠం వా విహారే వా విహారూపచారే వా’తి ఇమినాపి సంసన్దనత్థం ‘కిఞ్చాపి వుత్తో, అథ ఖో’తిఆది ఆరద్ధ’’న్తి చ వుత్తం. ఉపచారమత్తఞ్చేతం ‘‘రుక్ఖమూలే’’తి, తత్థ వత్తబ్బం నత్థి.

౧౧౮. అనాపుచ్ఛిత్వాపి గన్తుం వట్టతీతి అసతియా గచ్ఛతోపి అనాపత్తి, ఆపుచ్ఛనం పన వత్తం సఞ్చిచ్చ అనాపుచ్ఛతో వత్తభేదదుక్కటత్తా. పుగ్గలికసేనాసనే సఙ్ఘికసేయ్యం, సఙ్ఘికసేనాసనే వా పుగ్గలికసేయ్యం అత్థరిత్వా గచ్ఛన్తస్స దుక్కటం యుత్తం వియ. కస్మా? ‘‘సేయ్యామత్తమేవ నస్సేయ్యా’’తి వుత్తత్తా. ఇధ పన ‘‘పలిబుద్ధం పలిబుద్ధో’’తి దువిధమ్పి అత్థి.

దుతియసేనాసనసిక్ఖాపదవణ్ణనా నిట్ఠితా.