౨. దుతియపాటిదేసనీయసిక్ఖాపదవణ్ణనా

౫౫౯. ‘‘నిమన్తితా భుఞ్జన్తీతి పఞ్చన్నం భోజనానం అఞ్ఞతరేన భోజనేన నిమన్తితా భుఞ్జన్తీ’’తి కిఞ్చాపి వుత్తం, అథ ఖో అకప్పియనిమన్తనేన నిమన్తితతా ఏత్థ న అఙ్గం, మాతికాట్ఠకథాయం వా ఇధ వా అనాపత్తివారే లేసాభావతో, తస్మా ‘‘నిమన్తితా’’తి పదస్స అత్థో పుబ్బే ఆచిణ్ణవసేనేవ వుత్తో. అపరేపి తయో తికచ్ఛేదా యోజేత్వా దస్సేతబ్బా పదభాజనే వుత్తత్తాతి వేదితబ్బం. యథా తథా హి భుఞ్జన్తానం తాదిసం భిక్ఖునిం అవారేన్తానం పాటిదేసనీయమేవ. ‘‘ఏసా వోసాసతి నామ, వోసాసన్తీ’’తి చ దువిధో పాఠో. ‘‘అజ్ఝోహారే అజ్ఝోహారే’’తి వచనేన పున ‘‘గారయ్హం ఆవుసో ధమ్మ’’న్తి ఏకవచనం విరుద్ధన్తి. పఠమం అజ్ఝోహారేయేవ ఆపన్నం సన్ధాయ వుత్తం, తథా అఞ్ఞత్రాపి ఆగచ్ఛతి ‘‘ఆపజ్జిమ్హా’’తి వచనతో. ఏకేన బహూనమ్పి వట్టతీతి కేచి, తం న సున్దరం. ‘‘తేహి భిక్ఖూహీ’’తిఆదినా పాఠే వుత్తత్తాతి మమ తక్కో. ఏకేన సహేవ ‘‘అహం ఆపజ్జి’’న్తిపి వత్తబ్బన్తి ఏకేన ద్వీహి తీహి దేసేతబ్బతో, సబ్బేహి ఏవం వత్తుం వట్టతి. ‘‘ఆపజ్జిమ్హాతి సహేవా’’తి వదన్తి. ఏకేన చే అవారితో, ‘‘అహం, ఆవుసో, గారయ్హం ధమ్మం ఆపజ్జి’’న్తిపి వత్తబ్బం.

దుతియపాటిదేసనీయసిక్ఖాపదవణ్ణనా నిట్ఠితా.

౫౬౨-౫౭౦. తతియచతుత్థసిక్ఖాపదాని ఉత్తానత్థానియేవ.

పాటిదేసనీయకణ్డవణ్ణనా నిట్ఠితా.