౯. సేదకసుత్తవణ్ణనా

౩౮౫. అయం తస్స లద్ధీతి అయం ఇదాని వుచ్చమానా తస్స ఆచరియస్స లద్ధి. తతో అనామేన్తోతి యేన వంసో నమతి, తేన కాయం అనామేన్తో. తథా నమన్తో హి పతిత్వా చుణ్ణవిచుణ్ణం హోతి. తన్తి కాయం, తం వంసం వా. ఆకడ్ఢేన్తో వియాతి నమితట్ఠానతో పరభాగేన ఆకడ్ఢేన్తో వియ. ఏకతోభాగియం కత్వాతి యథావుత్తం సతిం సూపట్ఠితం కత్వా ఓనతం వియ కత్వా. తథా కరణం పన తథా వాతూపత్థమ్భగాహాపనేనాతి ఆహ – ‘‘వాతూపత్థమ్భం గాహాపేత్వా’’తి. తఞ్చ సతియా తదత్థం ఉపట్ఠానేనాతి వుత్తం ‘‘సతిం సూపట్ఠితం కత్వా’’తి. నిచ్చలోవ నిసీదన్తో అన్తేవాసీ ఆచరియం రక్ఖతి, ఏత్తకం ఆచరియస్స లద్ధివసేన వుత్తం. ‘‘ఆచరియో వంసం సుగ్గహితం గణ్హన్తో’’తిఆది సబ్బం హేట్ఠా వుత్తనయమేవ.

‘‘అత్తానమేవ రక్ఖతీ’’తి ఇదం అత్తనో రక్ఖణం పధానం కత్వా వుత్తం, న అన్తేవాసికన్తి అవధారణఫలం. అత్తరక్ఖాయ పనేత్థ సిజ్ఝమానాయ అన్తేవాసికరక్ఖాపి సిద్ధా ఏవ హోతీతి. దుతియపక్ఖేపి ఏసేవ నయో. సో తత్థ ఞాయోతి యా అత్తనో ఏవ రక్ఖా, సా అత్థతో పరరక్ఖాపి హోతీతి అయమేత్థ ఞాయో యుత్తప్పయోగో. అనువడ్ఢియాతి యథావడ్ఢితస్స అనుఅనువడ్ఢియా. ఏతేన పటిలద్ధసమ్పయుత్తపమోదనాకారో దస్సితోతి ఆహ – ‘‘సపుబ్బభాగాయ ముదితాయాతి అత్థో’’తి. ఆసేవనాయాతిఆదీని పదాని అనుదయతాపరియోసానాని (యస్మా సతిపట్ఠానం సేవన్తస్స సిద్ధం అత్తనో చ పరస్స చ రక్ఖణం పకాసేన్తి, తస్మా) – ‘‘అత్తానం, భిక్ఖవే, రక్ఖిస్సామీతి సతిపట్ఠానం సేవితబ్బ’’న్తిఆది వుత్తం.