౮. సూదసుత్తవణ్ణనా

౩౭౪. ఆహారసమ్పాదనేన తంతంఆహారవత్థుగతే సూదేతి పగ్ఘరేతీతి సూదో, భత్తకారకో. దహరేహి మనాపతరం అచ్చేతబ్బతో అతిక్కమితబ్బతో అచ్చయా, భోజనే రసవిసేసా, తస్మా నానచ్చయేహీతి నానప్పకారరసవిసేసేహీతి అత్థో. తేన వుత్తం ‘‘నానచ్చయేహీ’’తిఆది. అగ్గీయతి అసఙ్కరతో విభజీయతీతి అగ్గో, అమ్బిలమేవ అగ్గో అమ్బిలగ్గోతి ఆహ – ‘‘అమ్బిలగ్గేహీతి అమ్బిలకోట్ఠాసేహీ’’తి. దాతుం అభిహరితబ్బతాయ అభిహారా, దేయ్యధమ్మా. తేనాహ – ‘‘అభిహటానం దాయాన’’న్తి. ఇదం మే కమ్మట్ఠానం అనులోమంవాతి ఇదం మమ కమ్మట్ఠానం ఏవం పవత్తమానం అనులోమావసానమేవ హుత్వా తిట్ఠతి. ఏవం పున పవత్తమానం ఉస్సక్కిత్వా విసేసనిబ్బత్తనత్థమేవ హోతీతి ఏవం నిమిత్తం గహేతుం న సక్కోతి బాలో అబ్యత్తో, పణ్డితో పన సక్కోతి. అత్తనో చిత్తస్సాతి అత్తనో భావనాచిత్తస్స. పుబ్బభాగవిపస్సనా సతిపట్ఠానావ కథితా ‘‘సకస్స చిత్తస్స నిమిత్తం ఉగ్గణ్హాతీ’’తి వుత్తత్తా.