౧. లోకచిన్తాసుత్తవణ్ణనా

౧౧౧౧. లోకచిన్తన్తి లోకసన్నివేసపటిసంయుత్తవీమంసావ. ‘‘లోకచిత్త’’న్తిపి పాఠో, తంతంలోకపరియాపన్నం చిత్తన్తి అత్థో. నాళికేరాదయోతి ఆది-సద్దేన అవుత్తానం ఓసధితిణవనప్పతిఆదీనం సఙ్గహో. ఏవరూపన్తి ఏదిసం అఞ్ఞమ్పి తంతంలోకచిత్తం.

విగతచిత్తోతి అత్తత్థపరత్థతో అపగతవితక్కో అద్దస ఏవం అధిట్ఠహింసూతి సమ్బన్ధో. సమ్బరిమాయన్తి సమ్బరేన అసురిన్దేన ఉప్పాదితం అసురమాయం, యం ‘‘ఇన్దజాల’’న్తిపి వుచ్చతి ఇన్దస్స మోహనత్థం ఉప్పాదితత్తా. సమ్పరివత్తేత్వాతి పరిధావేత్వా. యథా నేతి నే అసురే యథా సో పురిసో పస్సతి, ఏవం అధిట్ఠహింసు. కస్మా పనేతే ఏవం అధిట్ఠహింసూతి? తం పురిసం తత్థ తథానిసిన్నం దిస్వా ‘‘అయఞ్చ దేవో’’తి ఆసఙ్కన్తా తథా అధిట్ఠహిత్వా భిసముళాలఛిద్దేహి పవిసిత్వా అత్తనో అసురభవనం గతా. తేనాహ భగవా – ‘‘దేవానంయేవ మోహయమానా’’తి.