౬. ఘోసితసుత్తవణ్ణనా

౧౨౯. రూపా చ మనాపాతి నీలాదిభేదా రూపధమ్మా చ మనసా మనుఞ్ఞా పియరూపా సంవిజ్జన్తి, ఇదఞ్చ సుఖవేదనీయస్స ఫస్సస్స సభావదస్సనత్థం. ఏవం ‘‘రూపా చ మనాపా ఉపేక్ఖావేదనియా’’తి ఏత్థాపి యథారహం వత్తబ్బం. చక్ఖువిఞ్ఞాణ…పే… ఫస్సన్తి వుత్తం. ఉపనిస్సయకోటియా హి చక్ఖువిఞ్ఞాణసమ్పయుత్తఫస్సో సుఖవేదనీయో, న సహజాతకోటియా. తేనాహ – ‘‘ఏకం ఫస్సం పటిచ్చ జవనవసేన సుఖవేదనా ఉప్పజ్జతీ’’తి. సేసపదేసూతి ‘‘సంవిజ్జతి ఖో, గహపతి, సోతధాతూ’’తి ఆగతేసు పఞ్చసు కోట్ఠాసేసు.

తేవీసతి ధాతుయో కథితా ఛన్నం ద్వారానం వసేన విభజ్జగహణేన. వత్థునిస్సితన్తి హదయవత్థునిస్సితం. పఞ్చద్వారే వీసతి, మనోద్వారే తిస్సో ఏవం తేవీసతి.

ఘోసితసుత్తవణ్ణనా నిట్ఠితా.