౧౦. పుణ్ణమసుత్తవణ్ణనా

౮౨. దిస్సతి అపదిస్సతీతి దేసో, కారణం, తఞ్చ ఖో ఞాపకం దట్ఠబ్బం. యఞ్హి సో జానితుకామో రుప్పనాదిసభావం, పఠమం పన సరూపం పుచ్ఛిత్వా పున తస్స విసేసో పుచ్ఛితబ్బోతి పఠమం ‘‘ఇమే ను ఖో’’తిఆదినా పుచ్ఛం కరోతి, ఇధాపి చ సో విసేసో ఏవ తస్స భిక్ఖునో అన్తన్తి దస్సేతి. అజానన్తో వియ పుచ్ఛతి తేసం హేతున్తి అధిప్పాయో.

తణ్హాఛన్దమూలకా పభవత్తా. పఞ్చుపాదానక్ఖన్ధాతి ఏత్థ విసేసతో తణ్హుపాదానస్స గహణం ఇతరస్స తగ్గహణేనేవ గహితం తదవినాభావతోతి ఛన్దరాగో ఏవ ఉద్ధటో. ఇదన్తి తప్పఞ్హపటిక్ఖిపనం. యదిపి ఖన్ధా ఉపాదానేహి అసహజాతాపి హోన్తి ఉపాదానస్స అనారమ్మణభూతాపి, ఉపాదానం పన తేహి సహజాతమేవ, తదారమ్మణఞ్చ హోతియేవాతి దస్సేతి. న హి అసహజాతం అనారమ్మణఞ్చ ఉపాదానం అత్థీతి. ఇదాని తమత్థం వివరిత్వా దస్సేతుం ‘‘తణ్హాసమ్పయుత్తస్మి’’న్తిఆది వుత్తం, తం సువిఞ్ఞేయ్యమేవ. ఆరమ్మణతోతి ఆరమ్మణకరణతో. ‘‘ఏవంరూపో సియ’’న్తి ఏవంపవత్తస్స ఛన్దరాగస్స ‘‘ఏవంవేదనో సియ’’న్తి ఏవంపవత్తియా అభావతో తత్థ తత్థేవ నతసఙ్ఖారా భిజ్జన్తి, తస్మా రూపవేదనారమ్మణానం ఛన్దరాగాదీనం అభావతో అత్థేవ ఛన్దరాగవేమత్తతా. ఛన్దరాగస్స పహానాదివసేన ఛన్దరాగపటిసంయుత్తస్స అపుచ్ఛితత్తా, ‘‘అనుసన్ధి న ఘటియతీ’’తి వుత్తం. కిఞ్చాపి న ఘటియతీతి అఞ్ఞస్సేవ పుచ్ఛితత్తా, తథాపి సానుసన్ధికావ పుచ్ఛా, తతో ఏవ సానుసన్ధికం విస్సజ్జనం. తత్థ కారణమాహ ‘‘తేసం తేస’’న్తిఆదినా. తేన అజ్ఝాసయానుసన్ధివసేన సానుసన్ధికానేవ పుచ్ఛావిస్సజ్జనానీతి దస్సేతి.

పుణ్ణమసుత్తవణ్ణనా నిట్ఠితా.

ఖజ్జనీయవగ్గవణ్ణనా నిట్ఠితా.