౨. దేవదహసుత్తవణ్ణనా

౨. దేవా వుచ్చన్తి రాజానో ‘‘దిబ్బన్తి కామగుణేహి కీళన్తి లళన్తి, అత్తనో వా పుఞ్ఞానుభావేన జోతన్తీ’’తి కత్వా. తేసం దహోతి దేవదహో. సయంజాతో వా సో హోతి, తస్మాపి ‘‘దేవదహో’’తి వుత్తో. తస్స అవిదూరే నిగమో ‘‘దేవదహ’’న్త్వేవ సఙ్ఖం గతో యథా ‘‘వరణానగరం, గోధాగామో’’తి. పచ్ఛాభూమియం అపరదిసాయం నివిట్ఠజనపదో పచ్ఛాభూమం, తం గన్తుకామా పచ్ఛాభూమగమికా. తే సభారేతి తే భిక్ఖూ థేరస్స వసేన సభారే కాతుకామతాయ. యది థేరో తేసం భారో, థేరస్సపి తే భారా ఏవాతి ‘‘తే సభారే కాతుకామతాయా’’తి వుత్తం. ఏవఞ్హి థేరో తే ఓవదితబ్బే అనుసాసితబ్బే మఞ్ఞతీతి. ఇదాని తమత్థం వివరన్తో ‘‘యో హీ’’తిఆదిమాహ. అయం నిబ్భారో నామ కఞ్చి పుగ్గలం అత్తనో భారం కత్వా అవత్తనతో.

చతుబ్బిధేనాతి ధాతుకోసల్లం ఆయతనకోసల్లం పటిచ్చసముప్పాదకోసల్లం ఠానాట్ఠానకోసల్లన్తి ఏవం చతుబ్బిధేన.

తే మహల్లకాబాధికాతిదహరపుగ్గలే గణ్హిత్వావ గచ్ఛతి. తే హి దివసద్వయేన వూపసన్తపరిస్సమా ఏవ. హత్థివానరతిత్తిరపటిబద్ధం వత్థుం కథేత్వా. ‘‘ఏళకాళగుమ్బేతి కాళతిణగచ్ఛమణ్డపే’’తిపి వదన్తి.

వివిధం నానాభూతం రజ్జం విరజ్జం, విరజ్జమేవ వేరజ్జం, తత్థ గతం, పరదేసగతన్తి అత్థో. తేనాహ ‘‘ఏకస్సా’’తిఆది. చిత్తసుదత్తాదయోతి చిత్తగహపతిఅనాథపిణ్డికాదయో. వీమంసకాతి ధమ్మవిచారకా. కిన్తి కీదిసం. దస్సనన్తి సిద్ధన్తం. ఆచిక్ఖతి కీదిసన్తి అధిప్పాయో. ధమ్మస్సాతి భగవతా వుత్తధమ్మస్స. అనుధమ్మన్తి అనుకూలం అవిరుజ్ఝనధమ్మం. సో పన వేనేయ్యజ్ఝాసయానురూపదేసనావిత్థారోతి ఆహ – ‘‘వుత్తబ్యాకరణస్స అనుబ్యాకరణ’’న్తి. ధారేతి అత్తనో ఫలన్తి ధమ్మో, కారణన్తి ఆహ – ‘‘సహధమ్మికోతి సకారణో’’తి. ఇమినాపి పాఠన్తరేన వాదో ఏవ దీపితో, న తేన పకాసితా కిరియా.

తణ్హావసేనేవ ఛన్నమ్పి పదానం అత్థో వేదితబ్బో. యస్మా రాగాదయో తణ్హాయ ఏవ అవత్థావిసేసాతి. తేనాహ ‘‘తణ్హా హీ’’తిఆది. విహనన్తి కాయం చిత్తఞ్చాతి విఘాతో, దుక్ఖన్తి ఆహ – ‘‘అవిఘాతోతి నిదుక్ఖో’’తి. ఉపాయాసేతి ఉపతాపేతీతి ఉపాయాసో, ఉపతాపో. తప్పటిపక్ఖో పన అనుపాయాసో నిరూపతాపో దట్ఠబ్బో. సబ్బత్థాతి సబ్బవారేసు.

దేవదహసుత్తవణ్ణనా నిట్ఠితా.