౧౦. ఉపస్సయసుత్తవణ్ణనా

౧౫౩. లాభసక్కారహేతుపి ఏకచ్చే భిక్ఖూ భిక్ఖునుపస్సయం గన్త్వా భిక్ఖునియో ఓవదన్తి, ఏవమేవం అయం పన థేరో న లాభసక్కారహేతు భిక్ఖునుపస్సయగమనం యాచతి, అథ కస్మాతి ఆహ ‘‘కమ్మట్ఠానత్థికా’’తిఆది. ఏసో హి ఆనన్దత్థేరో ఉస్సుక్కాపేత్వా పటిపత్తిగుణం దస్సేన్తో యస్మా తా భిక్ఖునియో చతుసచ్చకమ్మట్ఠానికా, తస్మా పఞ్చన్నం ఉపాదానక్ఖన్ధానం ఉదయబ్బయాదిపకాసనియా ధమ్మకథాయ విపస్సనాపటిపత్తిసమ్పదం దస్సేసి. అనిచ్చాదిలక్ఖణాని చేవ ఉదయబ్బయాదికే చ సమ్మా దస్సేసి. హత్థేన గహేత్వా వియ పచ్చక్ఖతో దస్సేసి. సమాదపేసీతి తత్థ లక్ఖణారమ్మణికవిపస్సనం సమాదపేసి. యథా వీథిపటిపన్నో హుత్వా పవత్తతి, ఏవం గణ్హాపేసి. సముత్తేజేసీతి విపస్సనాయ ఆరద్ధాయ సఙ్ఖారానం ఉదయబ్బయాదీసు ఉపట్ఠహన్తేసు యథాకాలం పగ్గహసముపేక్ఖణేహి బోజ్ఝఙ్గానం అనుపవత్తనేన భావనామజ్ఝిమవీథిం పాపేత్వా యథా విపస్సనాఞాణం సుప్పసన్నం హుత్వా వహతి, ఏవం ఇన్ద్రియానం విసదభావకరణేన విపస్సనాచిత్తం సమ్మా ఉత్తేజేసి, నిబ్బానవసేన వా సమాదపేసి. సమ్పహంసేసీతి తథా పవత్తియమానాయ విపస్సనాయ సమప్పవత్తభావనావసేన ఉపరి లద్ధబ్బభావనావసేన చిత్తం సమ్పహంసేసి, లద్ధస్సాదవసేన సుట్ఠు తోసేసి. ఏవమేత్థ అత్థో వేదితబ్బో.

మనుతే పరిఞ్ఞాదివసేన సచ్చాని బుజ్ఝతీతి ముని. తేతి తం. ఉపయోగత్థే హి ఇదం సామివచనం. ఉత్తరీతి ఉపరి, తవ యథాభూతసభావతో పరతోతి అత్థో. పక్ఖపతితో అగతిగమనం అతిరేకఓకాసో. ఉపపరిక్ఖీతి అనువిచ్చ నివారకో న బహుమతో. బుద్ధపటిభాగో థేరో. ‘‘బాలా భిక్ఖునీ దుబ్భాసితం ఆహా’’తి అవత్వా ‘‘ఖమథ, భన్తే’’తి వదన్తేన పక్ఖపాతేన వియ వుత్తం హోతీతి ఆహ ‘‘ఏకా భిక్ఖునీ న వారితా’’తిఆది.

చుతా సలిఙ్గతో నట్ఠా, దేసన్తరపక్కమేన అదస్సనం న గతా. కణ్టకసాఖా వియాతి కురణ్టకఅపామగ్గకణ్టకలసికాహి సాఖా వియ.

ఉపస్సయసుత్తవణ్ణనా నిట్ఠితా.