౫. ఏకన్తదుక్ఖసుత్తవణ్ణనా

౧౧౮. ఏకన్తేనేవ దుక్ఖాతి అవీచిమహానిరయో వియ ఏకన్తతో దుక్ఖా ఏవ సుఖేన అవోమిస్సా. దుక్ఖేన అనుపతితాతి దుక్ఖేనేవ సబ్బసో ఉపగతా. దుక్ఖేన ఓక్కన్తాతి బహిద్ధా వియ అన్తోపి దుక్ఖేన అవక్కన్తా అనుపవిట్ఠా. సుఖవేదనాపచ్చయతాయ ఇమాసం ధాతూనం సుఖతా వియ దుక్ఖవేదనాపచ్చయతాపి వేదితబ్బా, సఙ్ఖారదుక్ఖతా పన సబ్బత్థ చరితా ఏవ. సబ్బత్థాతి సబ్బాసు ధాతూసు, సబ్బట్ఠానేసు వా. పఠమం సుఖం దస్సేత్వాపి పచ్ఛా దుక్ఖస్స కథితత్తా ‘‘దుక్ఖలక్ఖణం కథిత’’న్తి వుత్తం.

ఏకన్తదుక్ఖసుత్తవణ్ణనా నిట్ఠితా.