౨. దుతియఅస్సుతవాసుత్తవణ్ణనా

౬౨. పచ్చయభావేన సుఖవేదనాయ హితన్తి సుఖవేదనియం. తేనాహ ‘‘సుఖవేదనాయ పచ్చయ’’న్తి. పచ్చయభావో చ ఉపనిస్సయకోటియా, న సహజాతకోటియా. తేనాహ ‘‘నను చా’’తిఆది. జవనవేదనాయాతి జవనచిత్తసహగతాయ వేదనాయ. తం సన్ధాయాతి తం ఉపనిస్సయపచ్చయతం సన్ధాయ. ఏతన్తి ఏతం ‘‘సుఖవేదనాయ పచ్చయ’’న్తి వచనం వుత్తం. ఏసేవ నయోతి ఇమినా ‘‘నను చ సోతసమ్ఫస్సో సుఖవేదనాయ పచ్చయో న హోతీ’’తి ఏవమాదిం అతిదిసతి. సో సమ్ఫస్సో జాతి ఉప్పత్తిట్ఠానం ఏతస్సాతి తజ్జాతికం, వేదయితం. తం పన యస్మా తస్స ఫస్సస్స అనుచ్ఛవికమేవ హోతి, తస్మా తస్సారుప్పం తస్స ఫస్సస్స అనురూపన్తి చ అత్థో వుత్తో. వుత్తనయేనాతి ‘‘సుఖవేదనాయ పచ్చయో’’తిఆదినా వుత్తవిధిఅనుసారేన. అధరారణియం ఉత్తరారణియా మన్తనవసేన ఘట్టనం ఇవ సఙ్ఘట్టనం ఫస్సేన యుగగ్గాహో, తస్స పన ఘట్టనస్స నిరన్తరప్పవత్తియా పిణ్డితభావో ఇధ సమోధానం, న కేసఞ్చి ద్విన్నం తిణ్ణం వా సహావట్ఠానన్తి వుత్తం ‘‘సఙ్ఘట్టనసమ్పిణ్డనేనాతి అత్థో’’తి. అగ్గిచుణ్ణోతి విప్ఫులిఙ్గం. వత్థూతి చక్ఖాదివత్థు విసయసఙ్ఘట్టనతో. లబ్భమానోవ ధమ్మో సఙ్ఘట్టనం వియ గయ్హతీతి వుత్తం ‘‘సఙ్ఘట్టనం వియ ఫస్సో’’తి. ఉస్మాధాతు వియ వేదనా దుక్ఖసభావత్తా.

దుతియఅస్సుతవాసుత్తవణ్ణనా నిట్ఠితా.