౧౦. బన్ధనసుత్తవణ్ణనా

౧౨౧. ఇదన్తి ‘‘ఇధ, భన్తే’’తిఆదికం వచనం. తే భిక్ఖూ ఆరోచేసున్తి సమ్బన్ధో. తేసూతి తేసు రఞ్ఞా బన్ధాపితమనుస్సేసు. సుకతకారణన్తి సుకారణకిరియం ఆరోచేసుం, న కేవలం తేసం మనుస్సానం బన్ధాపితభావం. ఇదాని తమత్థం విత్థారతో దస్సేతుం ‘‘రఞ్ఞో కిరా’’తిఆది వుత్తం. అట్ఠవఙ్కోతి అట్ఠంసో. అన్తోఘరచారినోతి అన్తేపురవాసినో.

ఉక్కట్ఠేతి యుద్ధే. మన్తీసూతి గుత్తమన్తీసు. అకుతూహలన్తి సఞ్ఞతం. పియన్తి పియాయితబ్బం. అన్నపానమ్హి మధురే అభుత్తే ఉప్పన్నే. అత్థేతి అత్థే కిచ్చే జాతే థిరన్తి న కథేన్తి కాయబలమత్తేన అపనేతుం సక్కుణేయ్యత్తా. సుట్ఠు రత్తరత్తాతి అతివియ రత్తా ఏవ హుత్వా రత్తా. సారత్తేనాతి సారభావేన సారభావసఞ్ఞాయ. ఓహారినన్తి హేట్ఠా హరణసీలన్తి ఆహ ‘‘చతూసు అపాయేసు ఆకడ్ఢనక’’న్తి. సిథిలన్తి సిథిలాకారం, న పన సిథిలం. తేనాహ భగవా ‘‘దుప్పముఞ్చ’’న్తి.

బన్ధనసుత్తవణ్ణనా నిట్ఠితా.

పఠమవగ్గవణ్ణనా నిట్ఠితా.