౫. దామలిసుత్తవణ్ణనా

౮౬. తేన కారణేనాతి తేన పధానేన కారణభూతేన, పధానకరణనిమిత్తన్తి అత్థో. యం కిఞ్చి ఖుద్దకమ్పి మహన్తమ్పి హీనమ్పి పణీతమ్పి భవం. ఆయతపగ్గహోతి దీఘరత్తస్స వీరియారమ్భో. కిచ్చవోసానన్తి కిచ్చనిట్ఠానం. తథేవాతి యథా అరహత్తుప్పత్తితో పుబ్బే, తతో పచ్ఛాపి తథేవ ‘‘బుద్ధిపగ్గహో’’తి వీరియం దళ్హం కరోతూతి కుప్పధమ్మం వియ మఞ్ఞమానో వదతి. దిట్ఠధమ్మసుఖవిహారాదిఅత్థం పన వీరియకరణం ఇచ్ఛితబ్బమేవ.

అసంకిణ్ణాతి అవోమిస్సా ఏవం అఞ్ఞత్థ అనాగతత్తా. తేనాహ ‘‘భగవతా హీ’’తిఆది. యది ఏవం ఇధేవ కస్మా ఏతం వుత్తన్తి ఆహ ‘‘ఇధ పనా’’తిఆది. పతిట్ఠన్తి నదీ నామ అనవట్ఠితతీరా, తత్థ పతిట్ఠాతబ్బట్ఠానం.

దామలిసుత్తవణ్ణనా నిట్ఠితా.