౭. నదుబ్భియసుత్తవణ్ణనా

౨౫౩. సుపచ్చత్థికోతి సుట్ఠు అతివియ పచ్చత్థికో పటిసత్తు. గహితోసీతి దేవపాసేన బన్ధిత్వా గహితో అసి. బద్ధోవ అహోసి సక్కస్స పుఞ్ఞానుభావేన. చేతియరాజా కిర ఇమస్మిం కప్పే తతో పుబ్బే కేనచి అవుత్తపుబ్బం ఖరముసావాదం అభాసి, తావదేవ విరజ్ఝిత్వా మహాపథవియా వివరే దినే నిపతిత్వా అవీచిఅగ్గిజాలానమిన్దనమహోసి. తం సన్ధాయ వుత్తం ‘‘చేతియరఞ్ఞో పాపం సన్ధాయా’’తి. మహాపాపానీతి మహన్తాని గరుతరాని పాపాని. తథా హి వేపచిత్తినో సపథకరణే నిదస్సనభావేన ఏతాని అట్ఠకథాయం ఆగతానీతి.

నదుబ్భియసుత్తవణ్ణనా నిట్ఠితా.