(౨) పారాజికాదిపఞ్హావణ్ణనా

౪౮౦. సన్థతపేయ్యాలఞ్చాతి పఠమపారాజికవిభఙ్గే (పారా. ౬౫) వుత్తం సన్థతపేయ్యాలఞ్చ.

లిఙ్గపరివత్తం సన్ధాయాతి సతి లిఙ్గే పరివత్తే పటిగ్గహణస్స విజహనం సన్ధాయ వుత్తం.

యోతి భిక్ఖు, పరిణామేతీతి సమ్బన్ధో. అత్తనో అత్థాయాతి యోజనా.

అస్సాతి గాథాయ. కాకఉహదన్తి కాకేహి కరీసుస్సగ్గం. కద్దమమక్ఖితన్తి కద్దమేన మక్ఖితం. కాయగతానేవ హుత్వాతి సమ్బన్ధో.

హీతి విత్థారో. అనరియం తం ఇత్థిం వా తం పురిసం వా హనేయ్యాతి యోజనా. లిఙ్గపరివత్తేన హేతుభూతేన ఇత్థిభూతం, పురిసభూతఞ్చాతి సమ్బన్ధో. ఇత్థిభూతన్తి చ ఇత్థీ హుత్వా భూతం, ఇత్థిభావం వా పత్తం.

మిగసిఙ్గతాపససీహకుమారాదీనం తిరచ్ఛానగతమాతాపితరో వియాతి యోజనా. మిగసిఙ్గతాపసోతి మిగసిఙ్గనామకో (జా. అట్ఠ. ౫.౧౭.౯౬ ఆదయో) తాపసో. సీహకుమారోతి సీహబాహుకుమారో. ఆదిసద్దేన భూరిదత్తాదయో సఙ్గణ్హాతి.

కురున్దియం ఆగతన్తి సమ్బన్ధో.

‘‘సచ్చం భణన్తోతి గాథాయా’’తి పదం ‘‘సచ్చం భాసతో లహుకాపత్తి హోతీ’’తి ఏత్థ ఇతిసద్దేన సమ్బన్ధితబ్బం. ‘‘సచ్చం భణన్తో’’తి గాథాయ ఇతి అత్థోతి యోజనా.