౯. జన్తాఘరవత్తాదికథా

౩౭౧. జన్తాఘరవత్తే ఏవం వినిచ్ఛయో వేదితబ్బోతి యోజనా. బహిజగతీతి బహిఆలిన్దో.

౩౭౩. ఆచమనవత్థుస్మిం ఏవమత్థో వేదితబ్బోతి యోజనా. నీహరిత్వాతి ఉదకం నీహరిత్వా. ఆచమితబ్బన్తి ధోవితబ్బం. ‘‘ఆపుబ్బో చము ధోవనే’’తి హి ధాతుపాఠేసు వుత్తం. ఇదం అతివివటన్తి ఇదం ఠానం అతివివటం, న కేనచి పటిచ్ఛన్నన్తి అత్థో. ఉదకం అలభన్తస్సేవాతి ఉదకం అలభన్తేయేవ.

౩౭౪. వచ్చకుటివత్తే ఏవం వినిచ్ఛయో వేదితబ్బోతి యోజనా. అయన్తి దన్తకట్ఠం ఖాదతో వచ్చకరణం. సబ్బత్థేవాతి సబ్బస్మిం ఏవ ఠానే. ‘‘న ఫరుసేన కట్ఠేనా’’తి ఏత్థ న కేవలం ఖరకట్ఠమేవ, ఫాలితకట్ఠాదయోపి ఛవిఅవలేఖనకట్ఠా ఫరుసాయేవ నామాతి దస్సేన్తో ఆహ ‘‘ఫాలితకట్ఠేన వా’’తిఆది. పవిట్ఠస్సాతి వచ్చకుటిం పవిట్ఠస్స.

సబ్బసాధారణట్ఠానన్తి సబ్బేసం భిక్ఖూనం, సబ్బేహి వా సాధారణం వచ్చకుటిసఙ్ఖాతం ఠానం. తత్రాతి తస్మిం సబ్బసాధారణే ఠానే. నిబద్ధగమనత్థాయాతి అత్తనో నిబద్ధగమనత్థాయ కతం యం ఠానం వా యం పుగ్గలికట్ఠానం వా హోతీతి యోజనా.

ఉహతాతి ఏత్థ ఉపుబ్బో హదధాతూతి దస్సేన్తో ఆహ ‘‘ఉహదితా’’తి. ‘‘హద కరీసోస్సగ్గే’’తి ధాతుపాఠేసు (పాణినీ ౯౭౭ ధాతుపాఠే; సద్దనీతిధాతుమాలాయం ౧౫ దకారన్తధాతు) వుత్తత్తా వచ్చకూపతో బహి కరీసస్స ఓస్సజ్జనన్తి ఆహ ‘‘బహి వచ్చమక్ఖితా’’తి. ధోవితబ్బాతి ఉదకేన ధోవితబ్బా. ఏతమ్పీతి ఉదకస్స అవిజ్జమానమ్పి. సబ్బత్థాతి సబ్బస్మిం వత్తక్ఖన్ధకే.

ఇతి వత్తక్ఖన్ధకవణ్ణనాయ యోజనా సమత్తా.