౬. తస్సపాపియసికాకథా

౨౦౭. అసుచీతి ఏత్థ నత్థి సుచీని కాయవచీకమ్మాని ఏతస్సాతి అసుచీతి వచనత్థం దస్సేన్తో ఆహ ‘‘అసుచీహి కాయవచీకమ్మేహి సమన్నాగతో’’తి. ఏసేవ నయో అలజ్జీతి ఏత్థాపి. సానువాదోతి ఏత్థ అనువాదఉపవాదసద్దానం పరియాయత్తా వుత్తం ‘‘సఉపవాదో’’తి. ఇతి పఞ్చాతి ఇమాని పఞ్చ అఙ్గాని. ఏత్థాతి తస్సపాపియసికకమ్మే. ఇదన్తి కమ్మం వుచ్చతీతి సమ్బన్ధో. హీతి విత్థారో. యో పుగ్గలో పాపియోతి యోజనా. పాపుస్సన్నతాయాతి లామకుస్సన్నతాయ. ఇమినా అయఞ్చ పాపో అయఞ్చ పాపో, అయమిమేసం విసేసేన పాపోతి పాపియోతి చ పాపానం అతిసయేన పాపోతి పాపియోతి చ వచనత్థో దస్సితో. తస్సాతి పుగ్గలస్స. ఇమినా తస్స పాపియస్స కత్తబ్బం తస్సపాపియసికం, తమేవ కమ్మం తస్సపాపియసికకమ్మన్తి వచనత్థం దస్సేతి. కేసుచి పోత్థకేసు యకారే ద్వేభావో అత్థి, సో అయుత్తోయేవ. ‘‘యేభుయ్యసికా’’తి ఏత్థ యకారే ద్వేభావస్స దస్సనతో ఏత్థాపి ద్వేభావో యుత్తో భవేయ్యాతి లిఖన్తీతి దట్ఠబ్బం.