౧౪౧. పవారణాట్ఠపనకథా

౨౩౬. సబ్బం సఙ్గణ్హాతీతి సబ్బసఙ్గాహికం. పుగ్గలస్స ఠపనం పుగ్గలికం. తత్థాతి ద్వీసు పవారణాట్ఠపనేసు. సబ్బసఙ్గాహికే ఠపితా హోతీతి సమ్బన్ధో. యావ రేకారో అత్థి, తావాతి యోజనా. భాసియిత్థాతి భాసితా. లపియిత్థాతి లపితా. న పరియోసియిత్థాతి అపరియోసితా. ఏత్థన్తరేతి ఏతస్మిం సుకారరేకారానం అన్తరే. ఏకపదేపీతి పిసద్దో ఏకక్ఖరేపీతి అత్థం సమ్పిణ్డేతి. ఠపితాతి ‘‘సుణాతు మే భన్తే సఙ్ఘో, ఇత్థన్నామో పుగ్గలో సాపత్తికో, తస్స పవారణం ఠపేమీ’’తి ఞత్తియా ఠపితా. య్యకారేతి ‘‘పవారేయ్యా’’తి ఏత్థ య్యకారే. తతోతి య్యకారతో. పుగ్గలికట్ఠపనే పన అట్ఠపితా హోతీతి సమ్బన్ధో. సంకారతోతి ‘‘సఙ్ఘం భన్తే’’తి ఏత్థ సంకారతో. సబ్బపచ్ఛిమోతి తీసు వారేసు తతియవారే సబ్బేసం అక్ఖరానం పచ్ఛిమో టికారో అత్థీతి యోజనా. ఏత్థన్తరేతి ఏతస్మిం సంకారటికారానం అన్తరే. తస్మాతి యస్మా పరియోసితా హోతి, తస్మా. ‘‘ఏసేవ నయో’’తి వుత్తవచనం విత్థారేన్తో ఆహ ‘‘ఏతాసుపి హీ’’తిఆది. తత్థ ఏతాసుపీతి ద్వేవాచికఏకవాచికసమానవస్సికాసుపి. పిసద్దో తేవాచికమపేక్ఖతి. ఠపనఖేత్తన్తి ఠపనస్స భూమి. ఇతిసద్దో పరిసమాపనత్థో.

౨౩౭. అనుయుఞ్జియమానోతి ఏత్థ అనుయుఞ్జసద్దో పుచ్ఛనత్థోతి ఆహ ‘‘పుచ్ఛియమానో’’తి. పరతోతి పరస్మింయేవ ఖన్ధకేతి (మహావ. ౨౩౭) అత్థో. అలం భిక్ఖు మా భణ్డనన్తిఆదీనీతి ఏత్థ ఆదిసద్దేన ‘‘మా కలహం, మా వివాద’’న్తివచనాని సఙ్గణ్హాతి, వచనాని వత్వా ఓమద్దిత్వాతి యోజనా. వచనోమద్దనాతి వచనేనేవ ఓమద్దనా. హీతి సచ్చం. ఇధాతి ఇమస్మిం పవారణాట్ఠపనట్ఠానే. అనుద్ధంసితం పటిజానాతీతి ఏత్థ పటిజాననాకారం దస్సేన్తో ఆహ ‘‘అమూలకేన పారాజికేన అనుద్ధంసితో అయం మయా’’తి. ‘‘లిఙ్గనాసనాయా’’తి ఇమినా దణ్డకమ్మనాసనసంవాసనాసనాని నివత్తేతి.

౨౩౮. ఏతన్తి ‘‘అసుకా ఆపత్తీ’’తి వచనం. కలహస్స ముఖన్తి కలహస్స ఉపాయో.