౬. దుతియపవారణసిక్ఖాపదం

౨౪౨. ఛట్ఠే న ఆచరితబ్బోతి అనాచారోతి వుత్తే పణ్ణత్తివీతిక్కమోతి ఆహ ‘‘పణ్ణత్తివీతిక్కమ’’న్తి. ‘‘కరోతీ’’తిఇమినా ‘‘అత్తానమాచరతీ’’తిఆదీసు వియ చరసద్దో కరసద్దత్థోతి దస్సేతి. ఉపనన్ధీతి ఏత్థ ఉపసద్దో ఉపనాహత్థో, నహధాతు బన్ధనత్థోతి దస్సేన్తో ఆహ ‘‘ఉపనాహ’’న్తిఆది. జనితో ఉపనాహో యేనాతి జనితఉపనాహో. ఇమినా ‘‘ఉపనన్ధో’’తి పదస్స ఉపనహతీతి ఉపనన్ధోతి కత్థుత్థం దస్సేతి.

౨౪౩. అభిహట్ఠున్తి ఏత్థ తుంపచ్చయో త్వాపచ్చయత్థోతి ఆహ ‘‘అభిహరిత్వా’’తి. పదభాజనే పన వుత్తన్తి సమ్బన్ధో. సాధారణమేవ అత్థన్తి యోజనా. అస్సాతి భిక్ఖుస్స. తీహాకారేహీతి సామం జాననేన చ అఞ్ఞేసమారోచనేన చ తస్సారోచనేన చాతి తీహి కారణేహి. ఆసాదీయతే మఙ్కుం కరీయతే ఆసాదనం, తం అపేక్ఖో ఆసాదనాపేక్ఖోతి దస్సేన్తో ఆహ ‘‘ఆసాదన’’న్తిఆది.

యస్స అత్థాయ అభిహటన్తి సమ్బన్ధో. ఇతరస్సాతి అభిహారకతో అఞ్ఞస్స భుత్తస్సాతి. ఛట్ఠం.