౮. ఉపస్సుతిసిక్ఖాపదవణ్ణనా

అట్ఠమే వివాదాపన్నానన్తి భణ్డనకలహేహి వివడ్ఢితం వివాదాధికరణం ఆపన్నానం. ఉపస్సుతిన్తి సుతిసమీపం, యత్థ ఠత్వా సక్కా హోతి తేసం వచనం సోతుం, తత్థ తిట్ఠేయ్యాతి అత్థో. ‘‘తత్థ సోస్సామీ’’తి చోదేతుకామతాయ గచ్ఛతో పదే పదే దుక్కటం, తురితగమనేపి ఓహీయమానేపి ఏసేవ నయో. యత్థ పన ఠితో సుణాతి, తత్థ ఠితస్స పాచిత్తియం, అత్తనో ఠితోకాసం ఆగన్త్వా తేసు మన్తయమానేసుపి ఉక్కాసిత్వా, ‘‘అహం ఏత్థా’’తి వా వత్వా జానాపేతబ్బం, ఏవం అకరోన్తస్సాపి సవనే పాచిత్తియమేవ.

సావత్థియం ఛబ్బగ్గియే ఆరబ్భ ఉపస్సుతిట్ఠానవత్థుస్మిం పఞ్ఞత్తం, సాధారణపఞ్ఞత్తి, అనాణత్తికం, తికపాచిత్తియం, అనుపసమ్పన్నే తికదుక్కటం, ‘‘ఇమేసం సుత్వా ఓరమిస్సామి విరమిస్సామి వూపసమిస్సామి అత్తానం పరిమోచేస్సామీ’’తి (పాచి. ౪౭౩) గచ్ఛతో, ఉమ్మత్తకాదీనఞ్చ అనాపత్తి. ఉపసమ్పన్నతా, చోదనాధిప్పాయో, సవనన్తి ఇమానేత్థ తీణి అఙ్గాని. థేయ్యసత్థసముట్ఠానం ఇదం పన సియా కిరియం, సియా అకిరియం, సఞ్ఞావిమోక్ఖం, సచిత్తకం, లోకవజ్జం, కాయకమ్మం, వచీకమ్మం, అకుసలచిత్తం, దుక్ఖవేదనన్తి.

ఉపస్సుతిసిక్ఖాపదవణ్ణనా నిట్ఠితా.