౨. విలేఖనసిక్ఖాపదవణ్ణనా

దుతియే ఉద్దిస్సమానేతి ఆచరియేన అన్తేవాసికస్స వుచ్చమానే వా సజ్ఝాయవసేన పరివత్తియమానే వా. ఖుద్దానుఖుద్దకేహీతి ఖుద్దకేహి చ అనుఖుద్దకేహి చ. యావదేవాతి తేసం సంవత్తనమరియాదపరిచ్ఛేదవచనం. ఇదం వుత్తం హోతి – ఏతాని హి యే ఉద్దిసన్తి వా ఉద్దిసాపేన్తి వా సజ్ఝాయన్తి వా, తేసం తావ సంవత్తన్తి, యావ ‘‘కప్పతి ను ఖో, న కప్పతి ను ఖో’’తి కుక్కుచ్చవిప్పటిసారో, విహేసా, విచికిచ్ఛా మనోవిలేఖా చ ఉప్పజ్జన్తియేవ. అథ వా యావదేవాతి అతిసయవవత్థాపనం. తస్స ‘సంవత్తన్తీ’తిఇమినా సమ్బన్ధో, కుక్కుచ్చాయ విహేసాయ విలేఖాయ అతివియ సంవత్తన్తియేవాతి వుత్తం హోతి. సిక్ఖాపదవివణ్ణకేతి ఏవం సిక్ఖాపదానం వివణ్ణకే గరహణే పాచిత్తియం హోతీతి అత్థో.

సావత్థియం ఛబ్బగ్గియే ఆరబ్భ వినయవివణ్ణనవత్థుస్మిం పఞ్ఞత్తం, సాధారణపఞ్ఞత్తి, అనాణత్తికం, తికపాచిత్తియం, అనుపసమ్పన్నస్స వివణ్ణనే తికదుక్కటం, ఉభిన్నమ్పి అఞ్ఞధమ్మవివణ్ణనే దుక్కటమేవ. న వివణ్ణేతుకామస్స, ‘‘ఇఙ్ఘ తావ సుత్తన్తే వా గాథాయో వా అభిధమ్మం వా పరియాపుణస్సు, పచ్ఛాపి వినయం పరియాపుణిస్ససీ’’తి భణతో, ఉమ్మత్తకాదీనఞ్చ అనాపత్తి. గరహితుకామతా చ, ఉపసమ్పన్నస్స సన్తికే సిక్ఖాపదవివణ్ణనఞ్చాతి ఇమానేత్థ ద్వే అఙ్గాని. సముట్ఠానాదీని అదిన్నాదానసదిసాని, ఇదం పన దుక్ఖవేదనన్తి.

విలేఖనసిక్ఖాపదవణ్ణనా నిట్ఠితా.