౩. మోహనసిక్ఖాపదవణ్ణనా

తతియే అన్వడ్ఢమాసన్తి అనుపటిపాటియా అద్ధమాసే అద్ధమాసే. ఉద్దిస్సమానేతి ఉపోసథవసేన ఉద్దిసియమానే. యఞ్చ తత్థ ఆపత్తిం ఆపన్నోతి యం సో అనాచారం ఆచరిత్వా అఞ్ఞాణకేన ఆపన్నభావం జానాపేతుకామో ఏవమాహ, తస్మిం అనాచారే యం ఆపత్తిం ఆపన్నో. తఞ్చ యథాధమ్మో కారేతబ్బోతి అఞ్ఞాణకేన ఆపన్నత్తా మోక్ఖో నత్థి, యథా పన ధమ్మో చ వినయో చ ఠితో, తథా తం ఆపత్తిం కారేతబ్బో, దేసనాగామినియా దేసాపేతబ్బో, వుట్ఠానగామినియా వుట్ఠాపేతబ్బోతి అత్థో. ఉత్తరి చస్స మోహో ఆరోపేతబ్బోతి యథాధమ్మకరణతో చ ఉత్తరి ‘‘తస్స తే, ఆవుసో’’తిఆదివచనేహి నిన్దిత్వా తస్స పుగ్గలస్స ఞత్తిదుతియకమ్మేన మోహో ఆరోపేతబ్బో. ఇదం తస్మిం మోహనకే పాచిత్తియన్తి యో ఏవం ఆరోపితే మోహే పున మోహేతి, తస్మిం మోహనకే పుగ్గలే ఇదం పాచిత్తియం వేదితబ్బం, న అనారోపితే మోహేతి అత్థో.

సావత్థియం ఛబ్బగ్గియే ఆరబ్భ మోహనవత్థుస్మిం పఞ్ఞత్తం, సాధారణపఞ్ఞత్తి, అనాణత్తికం, తికపాచిత్తియం, అధమ్మకమ్మే తికదుక్కటం, అనారోపితే మోహే దుక్కటమేవ. యేన న విత్థారేన సుతం, ఊనకద్వత్తిక్ఖత్తుం వా విత్థారేన సుతం, యే చ న మోహేతుకామా తేసం, ఉమ్మత్తకాదీనఞ్చ అనాపత్తి. మోహారోపనం, మోహేతుకామతా, వుత్తనయేన సుతభావో, మోహనన్తి ఇమానేత్థ చత్తారి అఙ్గాని. సముట్ఠానాదీని అదిన్నాదానసదిసాని, ఇదం పన దుక్ఖవేదనన్తి.

మోహనసిక్ఖాపదవణ్ణనా నిట్ఠితా.