౧. సారన్దదసుత్తవణ్ణనా

౨౧. తతియస్స పఠమే దేవాయతనభావేన చిత్తత్తా లోకస్స చిత్తీకారట్ఠానతాయ చ చేతియం అహోసి. యావకీవన్తి (దీ. ని. టీ. ౨.౧౩౪) ఏకమేవేతం పదం అనియమతో పరిమాణవాచీ. కాలో చేత్థ అధిప్పేతోతి ఆహ ‘‘యత్తకం కాల’’న్తి. అభిణ్హం సన్నిపాతాతి నిచ్చసన్నిపాతా. తం పన నిచ్చసన్నిపాతతం దస్సేతుం ‘‘దివసస్సా’’తిఆది వుత్తం. సన్నిపాతబహులాతి పచురసన్నిపాతా. వోసానన్తి సఙ్కోచం. ‘‘వుద్ధియేవా’’తిఆదినా వుత్తమత్థం బ్యతిరేకముఖేన దస్సేతుం ‘‘అభిణ్హం అసన్నిపతన్తా హీ’’తిఆది వుత్తం. ఆకులాతి ఖుభితా న పసన్నా. భిజ్జిత్వాతి వగ్గబన్ధతో విభజ్జ విసుం విసుం హుత్వా.

సన్నిపాతభేరియాతి సన్నిపాతారోచనభేరియా. అద్ధభుత్తా వాతి సామిభుత్తా వా. ఓసీదమానేతి హాయమానే.

సుఙ్కన్తి భణ్డం గహేత్వా గచ్ఛన్తేహి పబ్బతఖణ్డనాదితిత్థగామద్వారాదీసు రాజపురిసానం దాతబ్బభాగం. బలిన్తి నిప్ఫన్నసస్సాదితో ఛభాగం సత్తభాగన్తిఆదినా లద్ధబ్బకరం. దణ్డన్తి దసవీసతికహాపణాదికం అపరాధానురూపం గహేతబ్బధనదణ్డం. వజ్జిధమ్మన్తి వజ్జిరాజధమ్మం. ఇదాని అపఞ్ఞత్తపఞ్ఞాపనాదీసు తప్పటిక్ఖేపే చ ఆదీనవానిసంసే చ విత్థారతో దస్సేతుం ‘‘తేస’’న్తిఆది వుత్తం. పారిచరియక్ఖమాతి ఉపట్ఠానక్ఖమా. పోరాణం వజ్జిధమ్మన్తి ఏత్థ పుబ్బే కిర వజ్జిరాజానో ‘‘అయం చోరో’’తి ఆనేత్వా దస్సితే ‘‘గణ్హథ నం చోర’’న్తి అవత్వా వినిచ్ఛయమహామత్తానం దేన్తి. తే వినిచ్ఛినిత్వా సచే అచోరో హోతి, విస్సజ్జేన్తి. సచే చోరో, అత్తనా కిఞ్చి అకత్వా వోహారికానం దేన్తి, తేపి వినిచ్ఛినిత్వా అచోరో చే, విస్సజ్జేన్తి. చోరో చే, సుత్తధరానం దేన్తి. తేపి వినిచ్ఛినిత్వా అచోరో చే, విస్సజ్జేన్తి. చోరో చే, అట్టకులికానం దేన్తి, తేపి తథేవ కత్వా సేనాపతిస్స, సేనాపతి ఉపరాజస్స, ఉపరాజా రఞ్ఞో. రాజా వినిచ్ఛినిత్వా సచే అచోరో హోతి, విస్సజ్జేతి. సచే పన చోరో హోతి, పవేణిపణ్ణకం వాచాపేతి. తత్థ ‘‘యేన ఇదం నామ కతం, తస్స అయం నామదణ్డో’’తి లిఖితం. రాజా తస్స కిరియం తేన సమానేత్వా తదనుచ్ఛవికం దణ్డం కరోతి. ఇతి ఏతం పోరాణం వజ్జిధమ్మం సమాదాయ వత్తన్తానం మనుస్సా న ఉజ్ఝాయన్తి. పరమ్పరాగతేసు అట్టకులేసు జాతా అగతిగమనవిరతా అట్టమహల్లకపురిసా అట్టకులికా.

సక్కారన్తి ఉపకారం. గరుభావం పచ్చుపట్ఠపేత్వాతి ‘‘ఇమే అమ్హాకం గరునో’’తి తత్థ గరుభావం పటి పటి ఉపట్ఠపేత్వా. మానేస్సన్తీతి సమ్మానేస్సన్తి. తం పన సమ్మాననం తేసు నేసం అత్తమనతాపుబ్బకన్తి ఆహ ‘‘మనేన పియాయిస్సన్తీ’’తి. నిపచ్చకారం పణిపాతం. దస్సేన్తీతి గరుచిత్తభారం దస్సేన్తి. సన్ధానేతున్తి సమ్బన్ధం అవిచ్ఛిన్నం కత్వా ఘటేతుం.

పసయ్హకారస్సాతి బలక్కారస్స. కామం వుద్ధియా పూజనీయతాయ ‘‘వుద్ధిహానియో’’తి వుత్తం, అత్థో పన వుత్తానుక్కమేనేవ యోజేతబ్బో. పాళియం వా యస్మా ‘‘వుద్ధియేవ పాటికఙ్ఖా, నో పరిహానీ’’తి వుత్తం, తస్మా తదనుక్కమేన ‘‘వుద్ధిహానియో’’తి వుత్తం.

విపచ్చితుం అలద్ధోకాసే పాపకమ్మే, తస్స కమ్మస్స విపాకే వా అనవసరోవ దేవసోపసగ్గో. తస్మిం పన లద్ధోకాసే సియా దేవతోపసగ్గస్స అవసరోతి ఆహ ‘‘అనుప్పన్నం…పే… వడ్ఢేన్తీ’’తి. ఏతేనేవ అనుప్పన్నం సుఖన్తి ఏత్థాపి అత్థో వేదితబ్బో. బలకాయస్స దిగుణతిగుణతాదస్సనం పటిభయభావదస్సనన్తి ఏవమాదినా దేవతానం సఙ్గామసీసే సహాయతా వేదితబ్బా.

అనిచ్ఛితన్తి అనిట్ఠం. ఆవరణతోతి నిసేధనతో. ధమ్మతో అనపేతా ధమ్మియాతి ఇధ ‘‘ధమ్మికా’’తి వుత్తా. మిగసూకరాదిఘాతాయ సునఖాదీనం కడ్ఢిత్వా వనచరణం వాజో, తత్థ నియుత్తా, తే వా వాజేన్తీతి వాజికా, మిగవధచారినో.

సారన్దదసుత్తవణ్ణనా నిట్ఠితా.