౧౦. అధమ్మికసుత్తవణ్ణనా

౭౦. దసమే విసమన్తి భావనపుంసకమేతం. తేనాహ ‘‘విసమా హుత్వా’’తి. అసమయేనాతి అకాలే. భుమ్మత్థే హేతం కరణవచనం. పకట్ఠం పధానం అఞ్జసం ఏతేసన్తి పఞ్జసా, అఞ్జసం పగతా పటిపన్నాతి వా పఞ్జసా, పకతిమగ్గగామినో. న పఞ్జసా అపఞ్జసా, అమగ్గప్పటిపన్నా. తే పన యస్మా మగ్గతో అపగతా నామ హోన్తి, తస్మా వుత్తం ‘‘మగ్గతో అపగతా’’తిఆది.

గాథాసు పన ఏవమేత్థ సమ్బన్ధో వేదితబ్బో. గున్నం చే తరమానానన్తి గావీసు మహోఘం తరన్తీసు. జిమ్హం గచ్ఛతి పుఙ్గవోతి యది యూథపతి ఉసభో కుటిలం గచ్ఛతి. సబ్బా తా జిమ్హం గచ్ఛన్తీతి సబ్బా తా గావియో కుటిలమేవ గచ్ఛన్తి. కస్మా? నేత్తే జిమ్హం గతే సతి తస్స కుటిలగతత్తా. సో హి తాసం పచ్చయికో ఉపద్దవహరో చ. ఏవమేవన్తి యథా చేతం, ఏవమేవ యో మనుస్సేసు పధానసమ్మతో, యది సో అధమ్మచారీ సియా, యే తస్స అనుజీవినో, సబ్బేపి అధమ్మికా హోన్తి. సామిసమ్పదా హి పకతిసమ్పదం సమ్పాదేతి. యస్మా ఏతదేవం, తస్మా సబ్బం రట్ఠం దుక్ఖం సేతి, రాజా చే హోతి అధమ్మికో.

అధమ్మికసుత్తవణ్ణనా నిట్ఠితా.

పత్తకమ్మవగ్గవణ్ణనా నిట్ఠితా.