౧. సోతానుగతసుత్తవణ్ణనా

౧౯౧. పఞ్చమస్స పఠమే సోతానుగతానన్తి పసాదసోతం అనుగన్త్వా గతానం, పగుణానం వాచుగ్గతానన్తి అత్థో. ఏవంభూతా చ పసాదసోతం ఓదహిత్వా ఞాణసోతేన సుట్ఠు వవత్థపితా నామ హోన్తీతి ఆహ ‘‘పసాదసోత’’న్తిఆది. ఏకచ్చస్స హి ఉగ్గహితపుబ్బవచనం తం తం పగుణం నిచ్ఛరితం సుట్ఠు వవత్థపితం న హోతి. ‘‘అసుకం సుత్తం వా జాతకం వా కథేహీ’’తి వుత్తే ‘‘సజ్ఝాయిత్వా సంసన్దిత్వా సమనుగ్గాహిత్వా జానిస్సామీ’’తి వదన్తి. ఏకచ్చస్స తం తం పగుణం భవఙ్గసోతసదిసం హోతి ‘‘అసుకం సుత్తం వా జాతకం వా కథేహీ’’తి వుత్తే ఉద్ధరిత్వా తమేవ కథేతి. తం సన్ధాయేతం వుత్తం ‘‘ఞాణసోతేన వవత్థపితాన’’న్తి. ఇత్థిలిఙ్గాదీని తీణి లిఙ్గాని. నామాదీని చత్తారి పదాని. పఠమాదయో సత్త విభత్తియో.

వళఞ్జేతీతి పాళిం అనుసన్ధిం పుబ్బాపరవసేన వాచుగ్గతం కరోన్తో ధారేతి. వచసా పరిచితాతి సుత్తదసకవగ్గదసకపణ్ణాసదసకవసేన వాచాయ సజ్ఝాయితా, ‘‘దససుత్తాని గతాని, దసవగ్గాని గతానీ’’తిఆదినా సల్లక్ఖేత్వా వాచాయ సజ్ఝాయితాతి అత్థో. వగ్గాదివసేన హి ఇధ వచసా పరిచయో అధిప్పేతో, న పన సుత్తేకదేసస్స సుత్తమత్తస్స వచసా పరిచయో. మనసా అను అను పేక్ఖితా భాగసో నిజ్ఝాయితా విదితా మనుసానుపేక్ఖితా. యస్స వాచాయ సజ్ఝాయితం బుద్ధవచనం మనసా చిన్తేన్తస్స తత్థ తత్థ పాకటం హోతి, మహాదీపం జాలేత్వా ఠితస్స రూపగతం వియ విభూతం హుత్వా పఞ్ఞాయతి. తం సన్ధాయేతం వుత్తం. సుప్పటివిద్ధాతి నిజ్జటం నిగ్గుమ్బం కత్వా సుట్ఠు యాథావతో పటివిద్ధా. సేసమేత్థ సువిఞ్ఞేయ్యమేవ.

సోతానుగతసుత్తవణ్ణనా నిట్ఠితా.