౧-౨. అనుబుద్ధసుత్తాదివణ్ణనా

౧-౨. చతుక్కనిపాతస్స పఠమే అనుబోధో పుబ్బభాగియం ఞాణం, పటివేధో అనుబోధేన అభిసమయో. తత్థ యస్మా అనుబోధపుబ్బకో పటివేధో అనుబోధేన వినా న హోతి. అనుబోధో హి ఏకచ్చో పటివేధసమ్బద్ధో, తదుభయాభావహేతుకఞ్చ వట్టే సంసరణం, తస్మా వుత్తం పాళియం ‘‘అననుబోధా…పే… తుమ్హాకఞ్చా’’తి. పటిసన్ధిగ్గహణవసేన భవతో భవన్తరూపగమనం సన్ధావనం, అపరాపరం చవనూపపజ్జనవసేన సఞ్చరణం సంసరణన్తి ఆహ ‘‘భవతో’’తిఆది. సన్ధావితసంసరితపదానం కమ్మసాధనతం సన్ధాయాహ ‘‘మయా చ తుమ్హేహి చా’’తి పఠమవికప్పే. దుతియవికప్పే పన భావసాధనతం హదయే కత్వా ‘‘మమఞ్చేవ తుమ్హాకఞ్చా’’తి యథారుతవసేనేవ వుత్తం. దీఘరజ్జునా బద్ధసకుణం వియ రజ్జుహత్థో పురిసో దేసన్తరం తణ్హారజ్జునా బద్ధం సత్తసన్తానం అభిసఙ్ఖారో భవన్తరం నేతి ఏతాయాతి భవనేత్తి. తేనాహ ‘‘భవరజ్జూ’’తిఆదీ.

వట్టదుక్ఖస్స అన్తకరోతి సకలవట్టదుక్ఖస్స సకసన్తానే పరసన్తానే చ వినాసకరో అభావకరో. బుద్ధచక్ఖుధమ్మచక్ఖుదిబ్బచక్ఖుమంసచక్ఖుసమన్తచక్ఖుసఙ్ఖాతేహి పఞ్చహి చక్ఖూహి చక్ఖుమా. సవాసనానం కిలేసానం సముచ్ఛిన్నత్తా సాతిసయం కిలేసపరినిబ్బానేన పరినిబ్బుతో. దుతియం ఉత్తానమేవ.

అనుబుద్ధసుత్తాదివణ్ణనా నిట్ఠితా.