౧. సబ్రహ్మకసుత్తవణ్ణనా

౩౧. చతుత్థస్స పఠమే సబ్రహ్మకానీతి ససేట్ఠకాని. యేసన్తి యేసం కులానం. పుత్తానన్తి పుత్తేహి. పూజితసద్దయోగేన హి ఇదం కరణత్థే సామివచనం. తేనాతి ఆహారాదినా. పటిజగ్గితా గోపితాతి యథాకాలం తస్స తస్స దాతబ్బస్స దానేన వేయ్యావచ్చస్స చ కరణేన పటిజగ్గితా చేవ ఉప్పన్నానత్థప్పహరణేన గోపితా చ హోన్తి. తేసన్తి మాతాపితూనం. బ్రహ్మాదిభావసాధనత్థన్తి తేసం గుణానం అత్థితాయ లోకే బ్రహ్మా నామ వుచ్చతి, ఆచరియో నామ వుచ్చతి, ఆహునేయ్యో నామ వుచ్చతి, తే మాతాపితూనం పుత్తకం పటిలభన్తీతి దస్సనవసేన నేసం బ్రహ్మాదిభావసాధనత్థం ‘‘బహుకారా’’తి, వత్వా తం తేసం బహుకారతం నానాకారతో దస్సేతుం ‘‘ఆపాదకా’’తిఆది వుత్తం. మాతాపితరో హి పుత్తానం జీవితస్స ఆపాదకా, సరీరస్స పోసకా, ఆచారసమాచారానం సిక్ఖాపకా సకలస్సపి ఇమస్స లోకస్స దస్సేతారో. తేనాహ ‘‘పుత్తానం హీ’’తిఆది. ఇట్ఠారమ్మణం తావ తే దస్సేన్తు, అనిట్ఠారమ్మణం కథన్తి? తమ్పి దస్సేతబ్బమేవ వజ్జనీయభావజానాపనత్థం.

అవిజహితా హోన్తీతి తాసం భావనాయ బ్రహ్మానం బ్రహ్మలోకే ఉప్పన్నత్తా అవిజహితా హోన్తి భావనా. లోభనీయవయస్మిం పఠమయోబ్బనే అతివియ ముదుభావప్పత్తదస్సనత్థం సతవిహతగ్గహణం. పాటియేక్కన్తి విసుం. ఇమినా కారణేనాతి ఇమినా యథావుత్తేన పుత్తేసు పవత్తితేహి అతిక్కమేన మేత్తాదిసముప్పత్తిసఙ్ఖాతేన కారణేన.

థరుసిప్పన్తి అసిసత్తికున్తకలాపాదిఆయుధసిప్పం. ముద్దాగణనాతి అఙ్గులిసంకోచనాదినా హత్థముద్దాయ గణనా. ఆదిసద్దేన పాణాదీనం సఙ్గహో. పచ్ఛాచరియా నామ మాతాపితూనం సన్తికే ఉగ్గహితగహట్ఠవత్తస్సేవ పుగ్గలస్స యథాసకం హత్థాచరియాదీనం సిప్పగ్గాహాపనన్తి కత్వా సబ్బపఠమం ఆచరియా నామాతి యోజేతబ్బం. ఆనీయ హుతం ఆహుతం. పకారేహి హుతం పాహుతం. అభిసఙ్ఖతన్తి తస్సేవ వేవచనం.

నమో కరేయ్యాతి సాయం పాతం ఉపట్ఠానం గన్త్వా ‘‘ఇదం మయ్హం ఉత్తమపుఞ్ఞక్ఖేత్త’’న్తి నమక్కారం కరేయ్య. తాయ నం పారిచరియాయాతి ఏత్థ నన్తి నిపాతమత్తం, యథావుత్తపరిచరణేనాతి అత్థో. అథ వా పారిచరియాయాతి భరణకిచ్చకరణకులవంసప్పతిట్ఠానాపనాదినా పఞ్చవిధఉపట్ఠానేన. వుత్తఞ్హేతం –

‘‘పఞ్చహి ఖో, గహపతిపుత్త, ఠానేహి పుత్తేన పురత్థిమా దిసా మాతాపితరో పచ్చుపట్ఠాతబ్బా – ‘భతో నేసం భరిస్సామి, కిచ్చం నేసం కరిస్సామి, కులవంసం ఠపేస్సామి, దాయజ్జం పటిపజ్జామి, అథ వా పన పేతానం కాలకతానం దక్ఖిణం అనుప్పదస్సామీ’తి. ఇమేహి ఖో, గహపతిపుత్త, పఞ్చహి ఠానేహి పుత్తేన పురత్థిమా దిసా మాతాపితరో పచ్చుపట్ఠితా పఞ్చహి ఠానేహి పుత్తం అనుకమ్పన్తి, పాపా నివారేన్తి, కల్యాణే నివేసేన్తి, సిప్పం సిక్ఖాపేన్తి, పతిరూపేన దారేన సంయోజేన్తి, సమయే దాయజ్జం నియ్యాదేన్తీ’’తి (దీ. ని. ౩.౨౬౭).

అపిచ యో మాతాపితరో తీసు వత్థూసు అభిప్పసన్నే కత్వా సీలేసు వా పతిట్ఠాపేత్వా పబ్బజ్జాయ వా నియోజేత్వా ఉపట్ఠహతి, అయం మాతాపితూపట్ఠాకానం అగ్గోతి వేదితబ్బో. సా పనాయం పారిచరియా పుత్తస్స ఉభయలోకహితసుఖావహాతి తం దస్సేతుం ‘‘ఇధేవ నం పసంసన్తి, పేచ్చ సగ్గే పమోదతీ’’తి వుత్తం. పసంసన్తీతి ‘‘అయం పుగ్గలో మత్తేయ్యో పేత్తేయ్యో సగ్గసంవత్తనియం పటిపదం పూరేతీ’’తి ఇధేవ నం పసంసన్తి. ఆమోదతి ఆదితో పట్ఠాయ మోదప్పత్తియా. పమోదతి నానప్పకారమోదసమ్పవత్తియా.

సబ్రహ్మకసుత్తవణ్ణనా నిట్ఠితా.