౧౧. సఙ్కవాసుత్తవణ్ణనా

౯౨. ఏకాదసమే విహారపటిబద్ధనవకమ్మాదిభారం హరతి పవత్తేతీతి భారహారో. తేనేవాహ ‘‘నవే ఆవాసే సముట్ఠాపేతి, పురాణే పటిజగ్గతీ’’తి. సిక్ఖితబ్బతో సిక్ఖా, పజ్జితబ్బతో, పజ్జన్తి ఏతేహీతి వా పదాని, సిక్ఖాయేవ పదాని సిక్ఖాపదానీతి ఆహ ‘‘సిక్ఖాసఙ్ఖాతేహి పదేహీ’’తి. దస్సేతీతి పచ్చక్ఖతో దస్సేతి, హత్థామలకం వియ పాకటే విభూతే కత్వా విభావేతి. గణ్హాపేతీతి తే ధమ్మే మనసా అనుపక్ఖితే దిట్ఠియా సుప్పటివిద్ధే కారేన్తో ఉగ్గణ్హాపేతి. సముస్సాహేతీతి సమాధిమ్హి ఉస్సాహం జనేతి. పటిలద్ధగుణేహీతి తాయ దేసనాయ తన్నిస్సయపచ్చత్తపురిసకారేన చ తేసం పటివిద్ధగుణేహి. వోదాపేతీతి తేసం చిత్తసన్తానం అస్సద్ధియాదికిలేసమలాపగమనేన పభస్సరం కరోతి. సణ్హం సణ్హం కథేతీతి అతివియ సుఖుమం కత్వా కథేతి.

అచ్చయనం సాధుమరియాదం మద్దిత్వా వీతిక్కమనం అచ్చయోతి ఆహ ‘‘అపరాధో’’తి. అచ్చేతి అతిక్కమతి ఏతేనాతి వా అచ్చయో, వీతిక్కమస్స పవత్తనకో అకుసలధమ్మో. సో ఏవ అపరజ్ఝతి ఏతేనాతి అపరాధో. సో హి అపరజ్ఝన్తం పురిసం అధిభవిత్వా పవత్తతి. తేనాహ ‘‘అతిక్కమ్మ అధిభవిత్వా పవత్తో’’తి. పటిగ్గణ్హాతూతి అధివాసనవసేన సమ్పటిచ్ఛతూతి అత్థోతి ఆహ ‘‘ఖమతూ’’తి. సదేవకేన లోకేన నిస్సరణన్తి అరణీయతో అరియో, తథాగతోతి ఆహ ‘‘అరియస్స వినయేతి బుద్ధస్స భగవతో సాసనే’’తి. పుగ్గలాధిట్ఠానం కరోన్తోతి కామం ‘‘వుద్ధి హేసా’’తి ధమ్మాధిట్ఠానవసేన వాక్యం ఆరద్ధం, తథాపి దేసనం పన పుగ్గలాధిట్ఠానం కరోన్తో ‘‘సంవరం ఆపజ్జతీ’’తి ఆహాతి యోజనా.

సఙ్కవాసుత్తవణ్ణనా నిట్ఠితా.

సమణవగ్గవణ్ణనా నిట్ఠితా.